Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

ne açlık
milliyet sorar
ne şiddetin vatanı vardır
ne sömürü huyundan vazgeçer
ne de aldatılmışlığın coğrafyası
ayrışmak

seninle
ben
ikimiz
bir araya geldiğimizde
biriz
biziz

bakma
havanın buz gibi olmasına
çıplak ayakla dolaşırım
elimde avucumda
üstümde başımda yok
fırtınalar kopar içimde

bunca sırtlandığımız yük
gelecek kuşaklara
sorumluluğumuzdan
biz de biliriz
tınmamayı
yıpranmamayı

susamışlığım
ve hasretim geçmez
üç öğün aşık olurum sana
içercesine
kana kana

çocukların erişemeyecekleri yere kaldırılan
ilaçlar gibi
erişilemezdi hayallerimiz
ulaşılmaz
çabuk büyüdük o yüzden

nasılsın diye soranlara
“ülkem gibi “ diyorum
kimisi
iyi olduğuma
çoğunluğu da
iyi olmadığıma yorumluyor

öykülerimiz var
geçmişe dair
çoğu dramatik
ve hüzün dolu
yaşanmışlığı ile kalan
geçmişi

dünyanın en azgın
ve saldırgan uluslarının
padişahlık bakiyesi
emperyalist işgalinde
egemenler
yabancı ülke

Yakıp yıkarak
Irka
Dine
Diline, renge göre ayrıştırma
Soykırım
Yok etme