Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

İman yoksa, amel yoksa,
Ecel yakın, ölüm haksa,
Dönüp bir geriye baksa,
Neye yarar, bu izimler?

İnsan aciz, bela çokken,

Mazlumun kanı akacak,
O kan zalimi boğacak.
Yahudi sonun gelecek.
Sabır Ey Filistin, sabır.

Varsın aksın, temiz kanın,

Pişmanlık Allah’ın insanın içinde yaktığı bir nur,
tövbe ve istiğfar ise kurtuluş için tek umuttur.

Maziye acube, gözüyle baktık,
Acuze şemtaya, abayı yaktık,
İffeti hayâyı, savurduk yele,
O şanlı tarihi, çöplüğe attık.

Taklit belasına, düştük düşeli,

Habibim deyince, Allah kuluna,
Cümle canlar, hayran onun yoluna
Gelmeden dünyada, yolun sonuna,
Aşarak dağ bayır, Resule gitsem.

Bu aşka meftundur, bil cümle âlem,

Yaşamak sensizlikse,
Yok ki bir değeri.

Ha varsın, ha yoksun,
yok olacaksan nedir yaşadıklarının ederi?

Selam selamı sevene,
Selam selamı bilene,
Selam selamı verene,
Selam olsun, bizden selam.

Selam selama uyana,

Umutları aşkın, hedefi büyük,
Ahlak ve Adalet, taşıdığı yük.

Silahı kalemi, sermaye sevgi,
Boşuna arama, bulunmaz dengi.

Gaflet sarhoşluğuyla, tembellik döşeğinde,
Uyanık kalmak zor iş, bu dünya beşiğinde,

Cehalet keser yolu, hayal başı döndürür,
Ummadığın bir anda, ecel seni öldürür.

SEVGİLİ PEYGAMBERİM

Aydınlandı gönüller, getirdiğin nurlar ile
Âlem kendini buldu, yeni baştan seninle.
Sen ki âleme rahmet, yaratıldın bilirim.
İlahi nurdan doğan, Sevgili Peygamberim.