Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Ben diyen hüsranda kaldı,
Allah bile diyorken biz.

Biz,
Hakka götüren yol,
sonsuza açık nurlu bir iz.

Küçücüktün büyüdün,
Dertlere büründün.
Sakın doğmamış olsaydım deme,
Kederimden ölürüm.
Dayanamam akan,
Bir damla gözyaşına,

Karanlık gecelerin, sabahı beklenirken,
Hıradan doğan güneş, semada yükselirken,
Dünyadaki tüm putlar, yerlere serilirken
Coştu rahmet deryası, doğdu insanın hası.

Kız evladı gömerken, kumlara öz babalar,

Gözünü açıp baktın, kâinat tablosuna,
Sende davet edildin, insanlık balosuna.

Her şey sende gizlidir, her şey sana vabeste,
Tüm kâinat şiiri, sende edilmiş beste.

NİYET

Niyetini sağlam tut, Allah ona bakacak,
Amel niyete göre, bir karşılık bulacak.

Sakın riya, sumadan, kibre hiç yakın olma.

Mutlu olmak biraz zor olsa da,
mutlu etmek çok kolay.

Bir çift tatlı söz,
içten gelen bir tebessüm, dünyalara değer.

Ey Dost ve
Ey dünya yolculuğumdaki yol arkadaşım.

Allah ve ahirete inanmayıp
YOK OLACAĞINA inanıyor isen! ..

Evet bazen hali tasvire dil kifayet etmiyor.
Amma!
Edebi bırakıp, batılı tasvirmi gerek.

Her zırvaya cevap versen,
Ne zaman yeter,

Ey Rahmanın hediyesi, rahmet ve ğufran sofrası,
Aydınlattın ufkumuzu, Ramazan cennet sofası.
Açıldı firdevs bağına, oruçtutan mü-minlere,
Ucu taa sidreye varan, kullara Kur’an kapısı.

Yine geldi veda vakti, içimizde hasretin var,

Kader, görünen her yerde,
İrade nedir ki, olsun kadere perde,

İdrak edemese de gafiller,
Hadisat lisanı herkese O’nu söyler.