Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Bismillahirrahmanirrahim

Biz emaneti (aklı, ilmi, iradeyi Allah’a iman ve itaat; nefis ve hevayı, isyana ve inkâra vesile olabilecek imtihan için) göklere, yere, dağlara teklif ettik de onlar bunu yüklenmekten kaçındılar. Zira sorumluluğundan korktular, ama onu insan yüklendi. İnsan (bu imtihan emanetinin önemini idrak edemeyip hakkını gözetmediğinden) cidden çok zalim, çok cahildir.
Ahzab 33/72

Ey gafil nefsim ve ey nefsim gibi gaflet içinde yaşamaya talip olan dost, sen, Allah’ı her şeyden ve herkesten çok sevdiğini söylerken, bunca dünyevi sevgililer arasında O kutsal sevdaya ihanet ettiğin;

UYARICI BİR FIKRA

Bir kahvehanede her hallerinden eğitimli oldukları belli olan iki kişi oturmuş, hararetli bir tartışmaya dalmış oldukları için, çevrelerindeki insanların, rahatsız olabileceklerini, hatta tartışmalarına ilgi duyulup dinlenebileceklerini de hesaba katmamışlardı.

Yakın bir masada oturmuş olan meraklı bir vatandaş ta bu ateşli tartışmaya kulak misafiri olmuştu;

İnançsız yaşamayı marifet zanneden, felsefeci olduğu iddiasında bulunan çağdaş bir filozofa!

Sorularımı aşağıya kaydetmiş olup, hiç bir tereddüde mahal kalmayacak bir netlikte beyan etmişim. Ve sorularımı tartışacak da değilim. Ancak makul ve mantıklı cevap bekliyorum.

Ben köre renk, sağıra ses, kendisini var eden ruhunu, düşündüğü aklını inkâr edecek kadar akıldan mahrum kimselere, Allah inancını anlatacak tartışmaya açacak kadar zaman israfından yana olan birisi değilim.

Bismillahirrahmanirrahim

Ey insan, seni o kerim Rabbine karşı gururlandırarak aldatan nedir? (İnfitar 82/6)

“O Allah ki seni (yaratığı mahlukat içinde zatına muhatap olabilecek güzellik ve mükemmellikte, verdiği akıl, zeka ve ilim ile yarattıklarını takilden yapabilecek yetenek, his ve duygular ile donatarak) yarattı. Seni düzgün yapılı kılıp (her uzvuna, his ve duygularına yaratılış maksadına uygun mükemmel) ölçülü bir biçim verdi.” (İnfitar 82/ 7)

İnananları küçümseyerek,
Dünyanın tahribatlarından sorumlu tutan bir aklı evvel ile aramızda geçen tartışma mektubudur.

Yaratıldığı günden beri,
insanlık üzerinde yaşadığı dünyayı
hatta imkânların el verdiği nispette dünyanın içinde bulunduğu uzayı tanımaya ve tanımlamaya çalışıyor.

İnsan hayatı;
sonsuz arzular sınırsız his ve duygular ile donatılmış olup, bütün kâinat ile irtibat içinde olan, yaratıcı ile iman, ibadet, itaat, ilim, marifet, muhabbet ve mehafet gibi çok münasebet ve sorumlulukları bulunan; Yaşam enerjisinin adı.

Bu imkân ve sorumluluklara muhatap olan insan hayatı,
yer kürenin kabuğundaki basit jeolojik hareketin biyolojik bir versiyonu sayılarak hafife alınacak kadar değersiz bir şey olmasa gerek.

Röportaj.

Üyesi olduğum Antoloji sitemizin bir gurubunda benimle yapılmış olan bir röportaja vermiş olduğum cevaplardır.

Özel olanların dışındaki soru ve cevaplar okuyucu dostlarımın da istifade edebileceği önemli konuları ihtiva ettiğine inandığım için özel de olsa bu röportajı siz değerli dostlarım ile paylaşmayı uygun gördüm.

Vema erselnake illa rahmetellil alemin Enbiya 21/107
Sırrının mazharı Hz. Muhammed (Asv) in hayat özeti.

Resul-i Ekrem (s.a.v.) efendimiz, neseb itibariyle peygamberlerin babası Hz. İbrahim’in (as.) muhterem refikası Hacer validemizden doğma, Allah’a adanma şerefine haiz, Hz. İsmail’in (as.) soyundan olup,
arada geçen babalarından yedi dedesinin adları şunlardır.

Gönül ne umarsın, fani dünyadan,
Buraya gelip te, gitmeyen varmı?
Kendine gel uyan, sen bu rüyadan,
Yaptığın ettiğin, yanına kar mı?

Ne sandın kendini, ölümsüzmüsün,

Sevgili Dostlarım.
Bir kimsenin Allah ile olan münasebetlerinde kendisine insan muamelesi yapılarak değer verilebilmesi için, o kimsede bulunması lazım gelen temel özelliklere, fıkıh literatüründe ef-ali mükellefin denilir.

Yani bir kimsenin insan sayılarak,
insani vasıflardan sorumlu tutulabilmesi için gerekli olan üç temel şart olan;