Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Kader, görünen her yerde,
İrade nedir ki, olsun kadere perde,

İdrak edemese de gafiller,
Hadisat lisanı herkese O’nu söyler.

İnsanı düşünüyorum,
İnsanları ve davranışlarını gözlüyorum.

His ve duygularımı keşfetmeye,
Sevginin adını koymaya, sınırlarını çizmeye çalışıyorum.

Mutluluk imandadır, gerisi koca yalan,
Dünya aşkı değimli, kulu hüsrana salan.

Gönül çalabın tahtı, Çalap gönüle baktı,
İki cihan bedbahtı, bir gönül yıktı isen,

Yollar çok karmaşık, yolcular garip,
Zan etme ki oldun, bir şeye sahip,

Bak her gelen gider, sen kalırmısın?
Dünyadan acaba, kâm alırmısın?

Herkes hilkatindeki mükemmelliğe bakarak,
nasıl var olduğu ile hayatı tüm sıkıntılarına, zorluklarına rağmen,
neden ve nasıl yaşadığı ve yaşaması gerektiği üzerinde düşünse!

Sanıyorum hayata daha farklı bir pencereden bakacak.

Düşüncelerin doğruluğu,
muhalifleri ile mukayese edilerek tespit edilebilir.

Muhalifi olmayan düşüncenin
doğruluğundan emin olmak mümkün değildir.

Allah’ın kullarını af edelim ki, af edilmeye en muhtaç olduğumuz hesap gününde, Âlemlerin Rabbi Allah tarafından af dilemeye yüzümüz, af edilme umudumuz olsun.


AF EDELİM Kİ

Haklı olmak güzel olsa da;

Ey Dost!
Bana sorular yöneltiyorsun ama
hiç bir zaman cevaplarımı duymaya çalışmıyorsun.

Söyler misin?
Doğru nedir?

İnsanlığın hidayet rehberi,
Nebiler Sultanı insanlığı sahili selamete çıkaran ölümsüz sözlerin sahibi;

Hz. Muhammed Mustafa (Sav.) den bir hadis ve düşündürdükleri.

“İTTEKULLAHE HEYSU MA KUNT

Hırs öyle bir beladır ki!
Dünyayı yutsa doymaz.

Haset öyle bir hastalık ki!
Kıskandığına günahını bile vermeye razı olmaz.