Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Oryantal ortalıkta fır döndükçe
Ayağını direr yarına uzanan dakikalar
Loşluğu zil zurna edemediği için mahcuptur
Kadehler.

Güçleşir militan arzuları dizginlemek

Birazdan
Bir adam
Deli sarmaşıkların
Kurumuş yapraklarını
Toplayacak.

Taşmıyor fiske fiske
Alnıma yapıştırdığım ter
Üstümüzde serili bulutlar
Kadim kuraklık içinde
İnanasım gelmiyor
Yüzümü kırmızıya nasıl boyadığını

Sonralardan biri miydi
Yeşilin tonu
Bilemezdim.

Kamaştırmak için
Kızıllaşırdı sararırdı şavkıması

Şu kupkuru yalaz toprak bakar mısınız
Nasıl da yeşeriyor
Bir dağın içinden yürüyor adsız sular
Dallarına tutunuyor çiçekler şeftalilerin

Bu bahar ilk konuğu kim olacak şu gözenin

Bir şeyler getirdim sana
Gül damlası sözcükler deri sakızı badem şekeri
Gönül sunumu içimden geldiği üzre
Candan bir gülümseme
Birazdan
Güneş üstümüze doğar sonra gelir ve geçip gider

Bir beklenmedik anda
Bir kapı usulca aralanır
Bir boşluğu büyüten bir yokluk girer içeri
Her şeye siner o eksiliş.

Gözlerim ırayan ve incelen yoldadır

Kurtuldu kınından
Şöyle bir savruldu kalem
Havı değer değmez oldu keskinliğinin

Bırakmadı
Pılını pırtısını

Dağın taşın kurdun kuşun ne söyleyeceğine bakmayacaksın
Gönül denizinin dalgalarını kim durdurabilir
Kendimde kalırım seni severken
Senin kıyılarını döverim köpüklenerekten.

Gülü koklar gibi seni

Eriyip gitti bütün getirdikleri dünlerin
Mavisi mavi alı al boşluğa elimi uzatıyorum
Beni yine kıskıvrak sar hadi demeye getiriyorsun


Ne ben ne de sen değiştirebiliyoruz yüreğimizdeki kıpırtıları