Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Otuz nisandan sonraki gün.yirmisi
rendelenmiş iki binin. Yaşıyorum.
Tanımıyorum ara sıra çektiğim
vesikalık fotoğraflarımda kendimi.

Dışarı üç kere indim.portakal kabuklarıyla

Delik deşik sayfalardan birinin kenarındaydım
Söndürülmüş sigara kokularıyla doluydu yüzüm
En güzel ağlanabilecek başka yerim yoktu


Günlerden yirmiikitemmuzikibinonyediydi,vurulup

hoş gör bazı korsanlıklarımı
yok sokaklardan geçip kapına dayanmalarımı

kırıp dökmeden uslandır kalbimi

ben henüz kaç yaşındayım ki

son dokunuşunun kesif tavı
karabasan gibi belki siner avuçlarıma


ah son güz
sararmış gölgelerle dolu yeşil dakikalarına

BİR YAPIT : GÖÇE DURDU GÖZLERİM
BİR ŞAİR : ZÜBEYDE SEVEN TURAN
Kavranabilen bir evren ve yaşanması olası dizi dizi günler. Bu iki nokta arasında salınıp durmakta olan biz insanlar.Kendi kendimize verdiğimiz sözü bundan dolayı tutmaktayız. Görünenleri ve onların düşündürdüklerini , duygularımıza dokundurduklarını şiirlerimizin odağına yerleştirerek yol almaktayız.
Zübeyde Seven Turan yıllardır böyle bir yolcu. Belirsizliklerin içinde kalarak sıklıkla kendisiyle karşılaşma uğraşına girişen bir umut insanı. Ama bir gerçeğini de dışa vurmaktan edemiyor son şiir kitabı GÖÇE DURDU GÖZLERİM’de :
‘’Adım adım yaklaşıyoruz sonuna / Bir varmış ,bir yokmuş denilen yerin…’’
Yaşama tutkusuyla türlü anlamlar dokuyan bir şiir işçisi ‘Özlem’ adlı şiirinin üst açıklamasında bakın ne diyor :

ırak akşamlarda
denizin üzerinden karanlığa giden kuşlar
ve o bohçacı kadınlar


bir şairin dili tutuluyor buralarda

yorgun su(r)ların ortasına
ötelerde kalıyor o yağız geceler


yitirilmemiş kokular kaldıysa eğer
sokaklarına geldim

söylendi
ya da giz olarak kaldı
hiç önemli değil
doğruyu yenmek içinse hele de bu eylemlilik

giz'di
kurşun iplikle tutturdum tine


içine kapanık mavi
eli ışının kıskacında

Kandırmak benim işim
Maviyi tayları ırmağı…
En iyi ben kandırırım
Kolay oluyor güvercini arpa tanesiyle kandırmak
Sabahı bir acı kahveyle sepetlemek