Altı yüzlü dört cepheli,
Dokuz harfli, üç heceli,
İki gözle göreceli,
-Üç taraftan gördüm amma,
-Üç yanından göremedim.
Gül dağından baktım,şu düz ovaya,
Toprağı gül olmuş,taşı gül olmuş.
Dört değil,beş mevsim gelmiş buraya,
Yazları gül olmuş,kışı gül olmuş.
Ufkundan gül doğar,yine gül batar,
Hakta Hak yolunca, hakkım kalmadı,
Haram edilecek, hak olmaz bende.
Gönül bu konuyu, kâle almadı,
Bu ahit değişmez, sen; “var” desende.
Muhannet kılıcı, kıysa da cana,
Köre bir göz kâfidir,Ârife bir gül yeter,
Gül bahçesi gönül e,şakıyan bülbül yeter.
Aklı duru kimseye akıl vermek gerekmez,
Duymasını bilene,bal dudaklı dil yeter.
06.06.07
Şu dünyanın karış karış,
Her meydanı, er meydanı.
İster savaş, ister barış,
Her meydanı, er meydanı.
Aklın işlek, yüreğin pek,
Yanıyorum dostlar kış ortasında,
İçimdeki yangın sönmek bilmiyor.
Fırtınalar koptu kafatasımda,
Azdıkça azıyor dinmek bilmiyor.
Çekseler pazara etmem üç paha,
Çiğliğim kemale ermemiş daha.
Yeni torunum oldu, tam on altı yaşında,
İlkbaharın gülleri, taçlanıyor başında.
Aileden biridir, tanıyorsunuz gerçi,
Şiir prensesidir, adı; Hatice Çerçi.
Altmış dört yıllık yoldan ben bu Umman’a,
Damlaydım ırmağa karıştım geldim.
Gönül sevdalandı o ilk fermana,
Namusu ekberle tanıştım geldim.
Gün oldu kendimi dağlara vurdum,
Gece yolcusuna, ulu davette,
Zamanın, mekânın dürülüşü bu.
Vahdet illerinde, canlı ayette,
Muhabbet bağının, örülüşü bu.
Aklın Cebrail’le, aşkın Burak’la,
Kaderleri yazan, kudret sultanı,
İzzet ikram dolu, yazar lütfeyle.
Ey mülkün sahibi, canlar cananı,
Kereminle, kutlu nazar lütfeyle.
Celalinden, sığınırız Cemale,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!