Arif insan olmak için,
Hayır ile şer gerekli.
İrfan ile dolmak için,
Evren kadar yer gerekli.
Aşk kaynaya özlerinde,
Sevdalardan öte, sevdaya düşen,
Murada erseydi, gezgin olur mu?
İlahi ateşin, aşkıyla pişen,
Yanıp küle dönse, bezgin olur mu?
Sadakat tacını giyince başa,
Her an essin sevgi yeli,
Bizden size,sizden bize.
Yaratan’ın Rahmet seli,
Bizden size,sizden bize,
Arı,duru,saf ve temiz,
Yine bu gün içim dolu bir hoşum.
Ta ezelden ayık gezmez sarhoşum.
Aşk yüzünden serseriyim,berduşum,
Ağlatan bir hava çal be hemşerim.
Değdir mızrabını teller üstüne.
Bugün başka doruktan, değişik karşıları,
Yeri göğü bir ettim, seyrettim çarşıları,
Bakışlarım değişti, bulanıklık duruldu,
Söndürüldü cehennem, Cennet baştan kuruldu.
Tedbiri terk eyle ey aşk yolcusu,
Yürü de bu yollar tozarsa tozsun.
Mecnun olanların kalmaz korkusu,
Belalar içinde yüzerse yüzsün.
Şikayetçi olma o dost yükünden,
Nefisler kükredi Ruhlar incindi,
İrfânı çarmıha gerdik gereli.
Mâsûmlar mahpus müebbet şimdi,
Vicdanı çarmıha gerdik gereli.
Bid’adleri kaptık,gerçeği teptik,
Seksen iki kasım, ayın yedisi,
Şeb’i aruz oldu Pazar gecesi,
Dosta mı yolculuk Allah delisi,
Örtünü üstünden soyan ağladı.
Acı haber dilden dile duyuldu,
İstemek bî-edep bilirim amma,
Bağışla,Rahmetin boldur Allah’ım,
Her iki Cihanı vermede bana,
Kalbimi aşkınla doldur Allah’ım.
Bize Tevhit ettir; Celâl,Cemâli,
Şu harabe hallerime bakıp da,
Sanmayın ki, yerim yurdum dar benim.
Bir görseniz, yüreğimi açıp da,
Dünya benim, devlet benim, şar benim.
Ham kalamam, tutuşurum, yanarım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!