Kendi murat aldı,murat vermedi,
Yar dedikçe yaraladı yar beni.
Aşkımı kabûle lüzum görmedi,
Yar dedikçe yaraladı yar beni.
Dikeni bağrımda,gülü gönlümde,
Çağdaşlık adına, çağ dışı fikir,
Vitrinler rengârenk, mutfağı zifir.
Leş gibi kokuyor, içindeki kir.
----Suçlu bağışlanır, hesap sorulmaz,
----Şeytan yorulur da, piçi yorulmaz.
İşte kalem, işte kâğıt,
Ne dilersen, sen onu yaz.
İster topla, ister dağıt,
Bağırma da, avaz avaz.
Muhabbete alışmıştık,
Gönlü ferah aklıselim olup ta,
Biz bizi tanıyıp bilecek miyiz?
Şu fani dünyada huzur bulup ta,
Güller gibi açıp gülecek miyiz?
Hatasız hilkatte ararken hata,
Zanlara kapılpta,sanmaki boştur gönlüm,
Bana cefâ etsende,derdinle hoştur gönlüm,
Sen susmaya devam et,Bu hâlin melek gibi,
Sükûtunla demlendi,yine sarhoştur gönlüm.
Erciyesin bağrında, kim demiş yanmaz gönlüm,
Kimi insanlar var ki, kibir değil onurlu,
Derdini anlatamaz, onu dertsiz sanırsın.
“Bir melek değil ya bu” demeyesin; “olur mu? ”
Gerçi sen anlayamazsın, anlasan utanırsın.
Yokluk içinde yokluk, aç gezer tok görünür,
Tam altmış yıl yaşadım,elimde birhiç kaldı,
Ne bir arzum,emelim,nedebir sevinç kaldı.
Fikrim kadar yoruldu,ağırlaştı bedenim,
Görüntüye bakıpta,sanmayınki dinç kaldı
05.06.2007
Korkun yoksa casus neyine gerek,
Gel de beni bana, sor be Kâmil bey.
Nerde o duyarlı,o hassas yürek,
İncelik,nezâket,zor be Kâmil bey.
Keyfiyet senindir,âriflik buya,
Kanaat mülkümde hazine dolu,
Sanma ki, Dünyada gözüm var benim.
Ayırmam, tevhitle birleşen yolu,
O yüce Resule sözüm var benim.
Nerde O Gülşen’in gülleri koksa,
..Gönül sızım,sevgili kızım,
Kucak dolusu selam,
Yürek dolusu sevgi,
Gönül dolusu şefkat sana.
Nereden başlamalı söze.bilmemki,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!