yaşamanın mutluluk değil;
kabulleniş, çaresizlik
ve devam edebilme hali olduğunu
söylüyorum
içimde hala bir sızı varken bile
sen'le bağımı koparmadan
sözümüz var bizim,
rüzgarın yön değiştirdiği yerde bile
birbirimize sırt dönmemeye.
karanlık gecelerde,
en sessiz korkuların ortasında
bir mum gibi yanmaya,
şubat,
takvimden düşmüş bir yalnızlıktır.
ayların en kısa olanı
ama insanın içinde
en uzun kalan.
ıslak kekin arasına
konulan çikolatayım ben aslında
sevilmeyi bir ömür
bekleyen
sufle gibi
ve sen tatlıyı tuzluya
susuyor her şey.
eşyalar bile daha az gıcırdıyor artık,
duvarlar yükünü fısıltıyla taşıyor,
saatin tik takları bile
kendi sesinden utanır gibi.
ah usta.
bu bir dert değil artık,
adı konmuş bir suskunluk.
sorarsan, cevaplarım külden olur.
anlatırsam, kelimeler yaralı dökülür.
o yüzden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!