Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

Sen yağmur bulutuydun ben damlası
Farzet yanlış yere yağdık
Kuru kalmak imkansızdı
Nereye düşeceğini bilemedik
Sana uzak bana yakın
Kesişti bir şekilde yollarımız

bir insanı sevmek
ne demek biliyor musun?
kalbin, dünyayı yeniden boyaması demek
bir yüz'le birlikte bütün
sertliklerin yumuşaması,
kırgınlığın susması,

ben cahilin önde gideniyim !
mükemmel birisi de değilim.
sıradan bir ilişki de aramıyorum.
bir günlük heveste olmak istemem.
vitrini güzel içi boş olana da bakmıyorum.
ben sadece sözüne sadık kalanı isterim.

güneş yüzüne dokunduğu zaman ,
aynada ki güler yüzün ne şanslı derim.
birde güller duysa sesini
tutup koklamak için dikenlerini senin için dökerdi ...

Mustafa Alp

sen o kadar bensin ki,
ayrı yaşamak zor be gülüm.
sanki göğsümün ortasından
bir parça kopmuş da
yollara düşmüş gibi.

sensizliğimi anlamadın,
sessizliğimin çığlık olduğunu duymadın.
gözlerime çöken akşamları
sabah sanıp geçtin yanımdan.

ben her gece adını

ait olmadığın toprakta durdukça,
içindeki ses kısılır.
insan her yerde yaşayabilir
ama her yerde yeşeremez.
kök, sadece tanıdığı toprağı tutar.
başkasının kalıbına girmeye çalıştıkça,

dağılmış düşüncelerim
gecenin kıyısında savruluyor,
saçlarıma takılan rüzgar
geçmişten kopup gelen bir hüzün gibi.

yorgun bir akşamın içinde

Sessiz bir kalemim ben
Yazarım satır satır hislerimi
Akıtırım damla damla mürekkebimi
Ne okuyan anlar
Kelimeler arasına gizlediğim düşlerimi
Ne kalemim yazar

kalbimi yoran bunca kirlilikten sonra
yorgunluklarıma sarılıp sessizliği seçtim ben.
ne bağırdım ne çağırdım,
bir kenara çekilip içime çöktüm usul usul.

gözüm gördü çok şeyi,