Mutluluk;
Maviye bakmak gibiydi,
Hatta mavi olmak,
Ve hatta mavinin her tonu
Olabilmek de gizliydi;
Onun gibi özgür, onun gibi sonsuz
mendilim kurumaz benim
gözümden önce yüreğimden
dökülür kuytu köşelerde
o yüzden sen endişelenme
geceye saklarım
yüreğimde ki yalnızlığı
merak bilinmeyeni ortaya çıkaran çabadır,
karanlıkta uzatılan bir el gibi
dokunur sessizliğin yüzüne.
cevap değil önce,
bir sızı bırakır insanda.
insanı yerinde durdurmayan
insan, kendi etkisini abartmamalı,
her şeyin merkezinde kendini görmemeli.
çünkü gökyüzü, bakışlarımızdan önce de maviydi,
deniz, adımızı bilmeden de dalgalanıyordu.
rüzgar, hiçbir alkışa ihtiyaç duymadan eser,
ve dağlar, kimse fark etmese de dimdik durur.
gitmek değil bu,
valiz hazırlamak hiç değil.
bir şehirden çıkarken
adını kimsenin cebine koymaması
asıl mesele.
gülüşler var,
ama kime ait oldukları belirsiz.
yüzler, bir şey olmamış gibi
ışığı taklit ediyor.
ben titriyorum
ne garip bir hayat;
ölümü bilip
hala sahiplenmek.
avuç avuç gün çalmak,
insanları eşya sanmak,
Ne hattime,
Her sabah karşımda durup koklayamadığım
gülü sevmek.
Etrafı dikenle çevrili olması mı ?
Kabahat...
Akşam olunca heyecanım mı ?
benim ile yürümek/ten kaçınan ,
göl/gem...
sesimi duymak/tan şiyatçi sağır ,
kulağım...
gözüm/den akan yaşa ortak olan ,
mendil...
ne vakit ağlayan
bir çift göz görsem
acısı kalır
Islanan
mendilim/de
sen bilirsin diyen sevgiliye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!