Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

insan, kendi izini fazla ciddiye alır,
oysa zaman, adımlarımızı çoktan silmeye hazırdır.
bir rüzgar yeter,
bir yağmur,
bir unutuluş.

bir dua var gecede,
ama masum değil.
rahman’a yükselmiyor,
dişlerini sıkarak duruyor.

adını andım

kendimi düşünmeye durduğumda fark ettim,
en arkada kalmışım meğer
ne yüksek sesim duyulmuş
ne de adım bir ihtimalin içine yazılmış.
geç kalmak değil yalnız acıtan,
belki de hiç çağrılmamış olmak

yazılanı okuyamadın, sevdiğimi anla,
gönlüm sana esirdir, bildiğimi anla.
dilimde kilit var da susarım bazen,
bakışımda gizlidir, gördüğümü anla.

sözüm yarım kalır, içimde fırtına,

dik durmaktan ,
yalnızlığı sevdik !
yarını düşünürken ,
aşk'tan vazgeçtik...

mustafa alp //

Bir kuşun kanadına taktım hayallerimi,
Gökyüzüne bıraktım düşlerimi,
Her kanat çırpışında özgürleşti,
Hayallerim buldu benliğini ...
Kimi kör bir sapana kurban etmek istedi,
Kimi sevdim dedi;

sevdim,
öyle yarım değil,
kaçamak hiç değil.
içimde ne varsa
önüne koydum dünyanın.
kırılacağını bile bile

on dört şubat derler adına,
sevgililer günü koymuşlar ya hani,
ben öyle süslü laflar bilmem,
benim sevdam mahalle ağzı, halk işi.

bir kırmızı gül alırsın çarşıdan,

sevgi kararsızlığı kaldırmaz,
ya kalırsın
ya gidersin.
ortası yoktur kalbin,
yarım duran her adım
ihanete yakındır.

Kimi zaman
Yaş almış bir ihtiyara
Benzemiş olsada
Sevgim
Sensiz yaşıyorum
Yalnız kalmış boş sokaklar gibi