Mazlumun feryadı arşa çıkarken
Gönlümde dinmeyen yâredir bu dert
Zalimler masumun kanın dökerken
Bitmek bilmeyen bir sızıdır bu dert
Duygular şahlanır sevmez katili
Gözünü aç hele dünyaya bir bak,
Gönül kandilini sevgiyle yak,
İster bir sultan ol ister bir uşak,
İnsanlık dediğin özdeymiş meğer.
Zalimin zulmüyle bina kurulmaz,
Memleketimin sisli bir akşamında,
Yankılanan sesin kalbimde
Sonsuzluğa uzanan yollarda,
Seni özledim, özledim desen gelsen...
Issız karanlığında gecenin
Her kapı çalınır dert kucaktayken,
Gözyaşı sel olur bentler yıkılır.
Yürek feryat eder vakit çok erken,
Her omuz bir anlık mendil sayılır.
Lakin sığınmakla durmak bir değil,
Menzile varmadan durma sevdiğim,
Aşkı ne kadında, ne kulda ara.
Gönül sarayını kurma sevdiğim,
Aşkı seni her an Var edende ara.
Ecel geldiğinde yaşa bakılmaz,
Bir ömür gül kokulu merhamet aradım,
Çöp kokan kararmış yüreklerde,
Oysa nice güzel umutlar yeşerttim,
Kavruldu kurudu hepsi çöl sıcaklarında...
Ufacık bir parça ışık aradım,
Ben insan sevmiyorum diye,
Kendini, melek gösterme çabasına girme,
Ben düşlerin renksizliğini, düşüncelerin sessizligini severim
Ve ben aşka şiirler yazarım, yazdığım yaşar , hece hece kanarım...
Akmaz kalemim, ne elimi ne kağıdımı kirletmez benim.
Yoksula gülmedim, mala kanmadım,
Yalaka sevmedim, adın anmadım.
Garibi ezmedim, haksız yanmadım,
İnsan doğduk, mertçe öleceğiz biz.
Gökyüzü satılmaz, hür olsun her can,
Mesafeler bahane, ruhlarımız bir,
Gel bu gece düşlerde buluşalım.
Aynı gökyüzü altında, uzakta birer sır,
Kalplerimiz fısıldaşsın, konuşalım.
Gözlerimde canlansın o gül yüzün,
Mesafeler engel değil sevene
İnsan içindekini hep özlermiş
Hasret ateş olur düşer güvene
Gönül sevdiğini her an gözlermiş
Yollar uzun olsa ne çıkar sanki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!