Yine geldi haziran, yüreklere düştü sızılar,
Babalar Günüymüş bugün, anılar fuhları sarar.
Kimi yanı başımızda, yüzünde tebessüm,
Kimi göçüp gitmiş, nur içinde yatsın ruhu...
El uzatır kimi baba, şefkatlidir elleri,
Bir umutsuzluk çöktü içime, kap karanlık bir yorgan gibi.
Gözlerim yorgun, ruhum ağır, yolda kalmış bir yolcu misali.
Bu yükü taşımaktan vazgeçmek, geri dönmek isterdim.
Fakat sırtımda bir el hissettim, o elin sıcaklığıyla ürperdim...
" Babalık " dedi fısıldadı içimdeki ses, evlatlarını hatırla.
Altmışlık babamın yaslandığı taş,
Benim genç ömrüme ağır geliyor.
Gözümden süzülen sessiz iki yaş,
Ruhun yükünü dışa salıyor.
Q
İnsan çekmek zormuş, dert çekmek değil,
Bacı:
Gözlerim yollarda, kulağım seste
Eridi bedenim, ruhum kafeste
Tükendi umutlar son bir nefeste
Çilemiz doldukça doldu gardaşım
Q
Nereden baksam da hep haklı çıkar
Yaptığım hatalar özümü yakar
Deli gibi sevsem kaderim yıkar
Bir yüzük urganla bağlıyor beni
İsyan ettim bitsin dedim bitmedi
Baharımı kışa döndürseler de,
Umut ışığımı söndürseler de,
Beni diri diri gömseler de,
Seviyorum seni, inadına yar.
Dağlar engel olsa, yollar kapansa,
Bakarken bile kıskanırım rüzgârı,
Tenine değen her zerreye dargınım.
Gönlümde açtın en derin bir yarayı,
Gölgene bile sevdalıyım, vurgunum.
Oysa sesini duymadan ezberledim,
Ey Baki, Sensin Baki, yokluğa düşmez varlığın,
Zaman denilen fani perdede gizlidir senin sırrın.
Kâinat döner durur, her şey gelir, ve gider,
Ey Baki, Sen varsın, baki her dem her an kalansın...
Fakat Sen baki kalırsın, ezelde ebedse sensin,
Bakışın kalbimde sönmez bir mühür,
Gülüşün ruhuma can veren hürriyet.
Rüzgarınla savruldum, ben sana mecbur,
Sensiz bahar zulüm, seninle yanmak cennet.
Küçücük bir yer ayır gönlündeki saraydan,
Bakışın dar gelir benim ufkuma,
Kendi aynanda gördüğün ben değilim.
Düşme sakın boş yere şu korkuma,
Senin sahilinde dindiğim değilim.
Q
Çölde yanan kibrit, sönmeyen bir kor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!