Sevda denilen nesne avucumuzda köpük,
Gönül güzel gördükçe dağlar gibi köpürdük,
Aslında mantık denen olguda çok fakirdik,
Zaman geçti, dem çöktü, anladık bakar gördük…
Kaybettik aşk uğruna genç yılları, dostları,
Sayfalara sığmıyor yalnızlığımın öyküsü,
Kalemler bitiveriyor yazarken.
Dünyanın bütün tuvallerini kullansam,
Resimler de aciz kalıyor anlatmaya.
Hani biliyor musun,
Tanrı kadar yalnızım diyeceğim,
Ben gülüm,
Senin bildiğin erkelerden değilim.
Şiir yazarım sevdalarıma buğulu sabahlarda,
Uçurtmalar uçururum deli mavi göklere,
Sevgiden bıkmam öyle bir baharda,
Atmam düşlerimi bir kalemde Kafdağı ardına,
Koca bir ömrü sığdırdım kaderin kıskacına
Fırtınalara dayandı seven yüreğim,
İhanetleri gördüm en acımasızca
Acılar saltanat kurdu gönül sarayımda,
İnsanlar tanıdım kediden daha nankör,
İnsanlar tanıdım, gözleri bakarken kör!
Aynalı ayrılıklar yaşamıştım,
Zikzaklı hasretler, yokuş ardı peş peşe,
Kopya çekmeyi öğrenemedi gönül
“kapıya teslim mutluluk” hallerinden,
Özlemleri yağmaladı yarasa hüzünleri
Fenomen sevgilerin gözyaşlarında…
Silindi aklımdan yaşadıklarım
Bir adını bir de seni unutmam,
Kulağımda çınlar gece sesleri,
Başkasıyla şu gönlümü avutmam…
Kırıktır yüreğin bana bilirim
Kanaryam güzel kuşum
Kartala yem olmuşsun,
Bizim küçük Emrah’ı
Andırıyor duruşun.
Hüzünlü bakma öyle,
Kartal marşını söyle…
Günümün gecesi ermez sabaha,
Sözüm geçmez sana geçer de dağa,
İhanet zehrini içen dudağa,
Şarkılar ne çare busen ne çare...
Her derdin dermanı elbet bulunur,
Yazılmıyor yalnızlığın türküsü kâğıda,
Notalar üşüyor satır aralarında,
Dört dörtlük makama bile sığmıyor
Gecelerden taşan siyahı sensizliğin,
Prangalar eskitti yüreğim
Yemin etmiştim oysa sevmemeye, yemin,
Sorgusunu bitirdim avare ömrümün
Özgür bıraktım düşüncelerimi sensiz,
Kırdım seni yazmayan bütün kalemleri de
Sevdiğim tüm şarkıları hafızamdan attım,
Ruhsuz ve yüreksiz yaşayanlar adına
Tek kişilik bir dünya yarattım…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!