Murat Halıcı Şiirleri - Şair Murat Halıcı

Tanıyorum sizi Mösyö zaman
Kırk haramilerin başısısınız
Terk edilenleri törpüleyen eğe
Bazı göz bebeklerinde
Ölüm telaşısınız

Meramım var Mika
Ötelerden gelen bir istila
Baykuşun sesindeki kovuk
Sessizlikteki soğuk
Karanlığı bile emen
En çok kendimden korkum

Birbirlerini arıyor yansımalar
Dillerde kekremsi bir ışık
Zamanın uçurtması gölgeler
Artıklarıyla besleniyor birbirlerinin
Davet edilmedikleri bulvarlar bunun şahidi
Ne usta kuklacısıdır oysa zaman

Ağu hayatı içtim elinden saki
Geçmez sarhoşluğum son nefeste de
İçirdiğin mey efsun gibidir sanki
Özgürlük tadılırmış bir kafeste de

Yola aşığız geçtim yolundan saki

Şuramda bir şiirimi kaybettim
Bir aşkı anlatan belki
İnan seninle ilgisi yok
Yoktu sanki
Sana bakakalıyorum
Şiir yazamıyorum ki

Bir yangın elini uzatıyor
Gel diyor seni en iyi ben anlarım
Kimse dinlemediğinde dinlemedim mi seni?
Benim pusatın yüreğin bileğin
Hepsindeki keskinlik
Merak ettiğin fısıltı bunca zaman

asil bir senfoni uçuyordu
çatıların arasından
kıştı çatılar beyazdı
sabahın erken saatleriydi
şehir henüz nefesini açmamıştı
soğuk, küçük bir kıza

Bilir misin sofi?
Aşk dediğin bir yalnızlık silsilesi
Kendisini göremesemde
Gölgesini gördüm
Koyu gri

İyi bak Valentina
Kalbimiz gibi karanlık bir gece daha
Yıkanalım ki bu karanlıkla
Aydınlık aldatamasın bizi
Nur topu bilinmeyenlerimiz olsun
Yanılgılarumızdan

Hayatın portresi bir boşluğu çiziyorum durmadan
Hep aynı yere ulaşan paslı bir yolculuğu
Yüzün ne çok benziyor hayalimdeki ülkeye
Yüzümün gevezeliğini unuttum ve yarısından fazlasını
Ceplerimden ne kadar ay ışığı döküldü kim bilir nehir kıyısında
Kendi ekseni etrafında dönüyor ayrılık