Murat Halıcı Şiirleri - Şair Murat Halıcı

Köpüklere sarkıyorum penceremden
Yollara kokulara bahçelere
Seni yapıştırıyorum bir kitabın sayfalarına
Bir resim çiziyor cumbalı evler
Seslerden yokluktan ve gölgelerden
Beni bir şeylere benzetmeye çalışıyor bulutlar

Tek intihar şakaklarıma az gelir
Dindirmez susuzluğumu ab-ı hayat
Bana geceden bir ceket biçmelisin
Astarında yıldızlar
Yakasında mehtap
Merhametten dikişleri

(Çok değeri üstad Sezai Karakoç 'un Mona Roza şiirine naziredir.)

Yağmurlar pusmuş hep, bulutlar ürkek
Bozgundalar sanki bütün mevsimler
Boynu bükük güller şimdi gidecek

Ah Madam Petri!
Hiç bir yere tutunamayan sesinizde
Akıp gitti yine öfkeniz
Menekşeler tutarken köşe başlarını
Güneş sırmalı şalını toplamaya başlıyor yavaştan
Her şey sil baştan

Dilim kalbime yokuş
Sessizlik bile sarhoş
Dolunay omuzlayacak yüreğimi
Mahcup ve sessiz
Özsuyu olacak bir ezgi ruhumun
Bize düşen kuraklığımızla örtünüp Beklemek varlık telaşında

Tanıyorum sizi Mösyö zaman
Kırk haramilerin başısısınız
Terk edilenleri törpüleyen eğe
Bazı göz bebeklerinde
Ölüm telaşısınız

Beni bir savaşa götür sonra esarete
Bir çıkmaz sokağa ki kendimi bulayım
Bir şehre ki enkaz altında kalmış cesetlerim
Kollarım bacaklarım uzansın hayata özlemle
Ya da bizi sen öldürdün desinler
Yalansa hadi söyle

Meramım var Mika
Ötelerden gelen bir istila
Baykuşun sesindeki kovuk
Sessizlikteki soğuk
Karanlığı bile emen
En çok kendimden korkum

Birbirlerini arıyor yansımalar
Dillerde kekremsi bir ışık
Zamanın uçurtması gölgeler
Artıklarıyla besleniyor birbirlerinin
Davet edilmedikleri bulvarlar bunun şahidi
Ne usta kuklacısıdır oysa zaman

Ağu hayatı içtim elinden saki
Geçmez sarhoşluğum son nefeste de
İçirdiğin mey efsun gibidir sanki
Özgürlük tadılırmış bir kafeste de

Yola aşığız geçtim yolundan saki