Murat Halıcı Şiirleri - Şair Murat Halıcı

Yüzümün yelkenleri delik
Pusulam sapıyor yerli yersiz
Mevsimsiz hasatlar yüküm
Hasatsız mevsimler
Biliyorum gözbebeklerinden düştü zaman
Ne güzel köleydin inci dişli İsabella

Rüyalarımda hep kıyılar vardır ve deniz
Ötelerden bir şeyler gelmelidir
Bir şeylerin gelmesi beklenmelidir
Anlamına bile bakmadığım kaç sözcük var oysa
Anlamak istemediğim kaç cümle kaç gülüş
Bazı yanlarım başlarını dizlerime koyup kıvrılmış gözlerimin içine bakarak

Suskunluğunun baş köşesine iliştir beni
Bu iklimin hüznünden sil
Yüzünü avuçlarıma bırak
Özsuyum
Keder kadar berrak
Kayip bir deniz feneri

Gozlerimde yokum yine
En çok olduğum tabloyu getir
Nehirlerimi içmişim içimdeki
Kaç şehrim düşmüş bilmiyorum
Neleri biriktirip neleri eksilttiğimi
Kibirli halimi hiç sevmiyorum

Geceye ışığı yetiyor ve sessizliği iyi biliyor
Kalbim loş bir labirent kaybolduğum
Tüm anahtarları aşırmış zaman
Suç bende
Kendimi karanlığa mayaladıysam
Tarifeli denklemlere

Yanlış çalıyorsun kemancı
Ellerin girdap
Hiç nazik değil bu dokunuşun
Sığıntıyım kendime
Göçteyim
Takma hiç bir şeyi peşime

Hayata alıştık ve ne güzel yaşıyoruz
Ne güzel seviyoruz aşka çok yakın
Birbirimize bakıp kendimize benzetmeliyiz portrelerimizi
Bir yolculuk oluyor konuşmak sende
Birer gel-git sözlerin
Gökyüzü yumsun gözlerini utanıyorum

Köpüklere sarkıyorum penceremden
Yollara kokulara bahçelere
Seni yapıştırıyorum bir kitabın sayfalarına
Bir resim çiziyor cumbalı evler
Seslerden yokluktan ve gölgelerden
Beni bir şeylere benzetmeye çalışıyor bulutlar

Tek intihar şakaklarıma az gelir
Dindirmez susuzluğumu ab-ı hayat
Bana geceden bir ceket biçmelisin
Astarında yıldızlar
Yakasında mehtap
Merhametten dikişleri

(Çok değeri üstad Sezai Karakoç 'un Mona Roza şiirine naziredir.)

Yağmurlar pusmuş hep, bulutlar ürkek
Bozgundalar sanki bütün mevsimler
Boynu bükük güller şimdi gidecek