Murat Halıcı Şiirleri - Şair Murat Halıcı

Silelim bu şehri haritadan
Şunu da, şunu da
Eğreti duran dağları da
Yok olmasın mayın tarlalarında kelimeler
Sense umuda benziyorsun sanki
Bir sana seriyorum yüreğimi

Parçalarıma nefes ver
Sükutuma fer
Utanırım konuşmayı bilirsen
Hayal bile kurmaya çalışırım istersen
Oyun hamuruyum topu topu
Şehirlerin kusmuğu

İmgenin koyu kıvamı
Büyük haz avuçlarına bırakılan Anlatmalısın çok konuşan sessizliğini
Bölen sınırları seni
Zamanı ölümle zar atan

Çok önemli kimlerden hızlı aktığın?

Kılıçtan keskin sessizliğin teni
Öyle bir vuruyorki ki kıyılarıma
Nabzımda atıyorum
Daha da uzuyor bir uzaklık

Sana öğretebileceğim bir şeyler yok küçüğüm
Bildiğimi sandıklarım var sadece
Ve bilmediğime inandırıldıklarım
Bir de inandıklarım
Eriyik halindeki benliğimin üzerine kurulmuş
Fildişi kulelerden ibaret

Gayrimeşru açıklamalarım var
Sessizliğin neden çığlıklardan çok daha becerikli bir
anlatıcı olduğuna dair
Derinlemesine daha pek çok analizim
Sentezlerimse zayıf

Burada durmalıyım burada konuşmalı şurada
düşünmeliyim
Düşünmemeliyim şurada ve şurada da düşünür gibi
yapmalıyım
Şu düşüncelerime şerh koymalı şunları düşündüğümü
bile hatırlamamalıyım

Bu renk bu şehre fazla
Bak nehir de fazla temiz
Sessizlik aşırı doz
Bu kadar yalan ve doğru bana
Bu kadar denkleme bu kadar bilinmeyen
Hem niye bensiz içtin ki budala?

Fısıldama – sesim terler
Yüzüm serpilir güne
Kalanımı toplar kelimeler
Bu yüzden narkozdayım
Sığamadım nabzına

Kulak verelim geceye
Onun da çoğu bizim gibi karanlık
O da şaşkınlığını uyutuyor ayak uçlarında
Bizim kadar becerikli kusurlarını örtmede
Celladı tam aydınlık bizim gibi
Ne kadar da bizden biri