Murat Halıcı Şiirleri

42

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

1977 yılında İstanbul G.O.PAŞADA doğdu.Aslen Sinopludur.İTÜ Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği’nden mezun olduktan sonra özel sektörde 8 yıl kadar yazılım mühendisi olarak çalıştı.Son 8 senedir kamuda mühendis olarak çalışmaktadır. Çocukuğundan bu yana Tarih, Psikoloji, Felsefe ve Edebiyat ile yakından ilgilenmiştir. ‘Şiir Resitali’ ve ‘Kayıp Dize’ isimli şiir kitaplarının şairidir.Şiirleri Acemi, Temrin, Ekin Sanat,Berfin Bahar,Nif Sanat, Silgi ve Edebice dergilerinde yaynlanmıştır. Kendisinin ayrıca Uğursuz isimli bir kara mizah romanı da ...

Murat Halıcı

Ah Madam Petri!
Hiç bir yere tutunamayan sesinizde
Akıp gitti yine öfkeniz
Menekşeler tutarken köşe başlarını
Güneş sırmalı şalını toplamaya başlıyor yavaştan
Ve her şey sil baştan

Devamını Oku
Murat Halıcı

Yorgun yanlarını kopar at
Dağla korkularını
Açılmalıyız kendimizden
İlerlesek de ağır aksak
Adımız çıkar yoksa dokuza
Bu sığlıkta boğulursak

Devamını Oku
Murat Halıcı

Hazırlan sevdiceğim
Mülteci olalım meçhule
Rehber edip hayallerimizi
Bakmadan arkamızdaki kirli şehre
Gölgelerimiz bile bilmesin menzilimizi

Devamını Oku
Murat Halıcı

Gözlerini pusula yaptığımdan beri
Aşina olduğum yollarda kaybettim kendimi
Bir uçurum oldum düştüm kendimden
Bir yolum sanki başlangıcına giden
Bilmiyorum
Hangi sözünün çıkmazlarında hapsolduğumu

Devamını Oku
Murat Halıcı

Tomurcuk tomurcuk gülüyor bahar
Her yere serpilen papatyalar
Saklambaç oynayan gelincik çiçekleri
Kışın koynundan kaçan nazlı zambaklar
Baharın gözde cariyeleri.
Unutmamalı Tanrı misafiri laleleri

Devamını Oku
Murat Halıcı

Önce çizgiler kırıldı
Sonra nokta atışıyla vuruldu aşk
Barikatlarla çevrildi bahar
Beyitlerimiz söküldü gecenin sinesinden
Dallanıp budaklandı gözlerdeki alev
Sular kanadı en mahrem yerinden

Devamını Oku
Murat Halıcı

Beşik kertmesiyim yalnızlığımla
Labirentlerde kayıp kalemim
Özlemin nabzı harlanır nefeslerimde
Hicretlerim güneşsiz
Umutların illüzyonu beynimde

Devamını Oku
Murat Halıcı

Sizi ne zaman tanımıştım?
Tanıyabilmiş miydim daha doğrusu?
Fenerler astığımı hatırlıyorum gözbebeklerinizdeki
karanlığa.
Dudaklarımda bir titreme soğunuğuzdan.
Ve ruhumda telef olan binlerce tomurcuk,

Devamını Oku