Murat Halıcı Şiirleri - Şair Murat Halıcı

Silelim bu şehri haritadan
Şunu da, şunu da
Eğreti duran dağları da
Yok olmasın mayın tarlalarında kelimeler
Sense umuda benziyorsun sanki
Bir sana seriyorum yüreğimi

İmgenin koyu kıvamı
Büyük haz avuçlarına bırakılan
Anlatmalısın çok konuşan sessizliğini
Bölen sınırları seni
Zamanı ölümle zar atan

Toplama saçlarını böyle daha iyi
Her yüzüne baktığımda bir gökyüzü boğuluyor
Çıplak ve mağrur
Eğik durma öyle
Biraz kaybolduk diye sözlüğümüzden

Sana öğretebileceğim bir şeyler yok küçüğüm
Bildiğimi sandıklarım var sadece
Ve bilmediğime inandırıldıklarım
Bir de inandıklarım
Eriyik halindeki benliğimin üzerine kurulmuş
Fildişi kulelerden ibaret

Şiir yazasım yok
Hem bulamaç gibi beynim
Askıya asılmış bir palto gibi hissediyorum kendimi
Neredeyse kendimden bir bardak su isteyeceğim
Gel beni birine benzet

I
Birbirimizi bekleyen yolculardık, olduğumuz yerlerde kalmış.
Yağmur bulutları olmadı hiç yükümüz.
Paylaşamadık bu yüzden noksanlıklarımızı
İrisimde büyüyen bir girdaptın, şehirlerimi tenhalaştıran
Ölümü de, hayatı da hatırlamamak gibi bir çabamız

Gayrimeşru açıklamalarım var
Sessizliğin neden çığlıklardan çok daha becerikli bir
anlatıcı olduğuna dair
Derinlemesine daha pek çok analizim
Sentezlerimse zayıf

Karakalem geceye çizelim kendimizi
Bulunmak kaygısından uzak
Sesler duyulmuyor şimdi
Ne taleplerimiz olsun ne talep edenlerimiz
Bir kat daha boyanıp belirsizliğimize
Ne yakamozlar anlar bizi ne mehtap

Burada durmalıyım burada konuşmalı şurada
düşünmeliyim
Düşünmemeliyim şurada ve şurada da düşünür gibi
yapmalıyım
Şu düşüncelerime şerh koymalı şunları düşündüğümü
bile hatırlamamalıyım

Rötar yapmış yine şehir
Işıklar ve tabelalar yolu kaybettiren
Bir uzaklık daha da uzuyor
Yeni sözler de dokunamaz zamana
Bir kaçış anlatmak