Murat Halıcı Şiirleri - Şair Murat Halıcı

Bu renk bu şehre fazla
Bak nehir de fazla temiz
Sessizlik aşırı doz
Hem niye bensiz içtin ki budala?
Gölgeler eşikte
Bir fısıltı ecelimiz

Beynimde asılıyım
Küçük beklentilere doğradım kendimi
Pişiriyorum
Anılardan bir sosla
Kısık ateşte

Fısıldama – sesim terler
Bunu biliyorum
Ve daha pek çok şeyi
Bu yüzden narkozdayım
Sığamadım nabzına

Kulak verelim geceye
Onun da çoğu bizim gibi karanlık
O da şaşkınlığını uyutuyor ayak uçlarında
Bizim kadar becerikli kusurlarını örtmede
Celladı tam aydınlık bizim gibi
Ne kadar da bizden biri

Az bilinen kelimelerin anlamları şiirin altında verilmiştir.


Her yerde görünmez perdelerin var
Görmeyi istemez bigane gönlüm
Bütün perdelerin ardındaki yâr

Gülün adı bilinmiyor
Ölüm, hep ölüm
Özetim mezar taşımda olacak
Ben rölantide

Gül nerede bilinmiyor

Üç gün oldu hanfendi
Hiç bir yola rastlamadım
Kendime de
Tenhaya çekmişler tüm istasyonları
Yolcular kendilerine yuvarlanmış
Ayı kan tutuyormuş meğer

Yüzümün yelkenleri delik
Pusulam sapıyor yerli yersiz
Mevsimsiz hasatlar yüküm
Hasatsız mevsimler
Biliyorum gözbebeklerinden düştü zaman
Ne güzel köleydin inci dişli İsabella

Oyuncak gerçeklerimiz var
Hep geciktiğimiz sınırlar
Suçluyuz bu yüzden infaz ediyoruz yargıçlarımızı
Işığını düğümle sesimden ayıklayamadım gölgeleri
Yüzler ne kadar gurbet ve bu renkler ne kadar yaban tenhalarıma
Baş aşağı sarkmış sorular

Getir getir
Beni buraya getir
Olduğum kadarımi
Üstümü tamamlamakta mahirim hayatın çöplüğünden
Bir de truva atı koymuşlar içime
Içine bir bölük ben