Murat Halıcı Şiirleri - Şair Murat Halıcı

-1-

Mahcup bir güfte asılı fecre
Deniz kayalıklara vuruyor kendini
Bulutlarda anlamsız bir feveran
Tutsak gül soyunuyor dikenlerinden

Pencereyi aç Mika
Hayatın bir diyeceği var.
Bu gün de kalbime damladım
Kalbimde hala yankılarım
Sözlüğümdeki çölü yeşertemiyor cümleler
Neye susuyorum neye yeşeriyorum

Açılmamızı beklemez güneş
En iyisimi gidelim
Bırak menekşeleri,sardunyaları
Azımıza yaslanarak
Silelim kendimizi kirli tuvallerden
Kaldır başını omzundan gecenin

Az bilinen kelimelerin anlamları şiirin altında verilmiştir.


Her yerde görünmez perdelerin var
Görmeyi istemez bigane gönlüm
Bütün perdelerin ardındaki yâr

Bir hayal kur
Hisleri bandrolsüz
Bizi bir zamanki bize döndüren
Duyduğumuz fısıltılara
Zümrüt yeşili bir sarhoşluğu tarif eden
Dokuz notalı beste kulaklarımızda

Rıhtımdan gemimi kaçırmışlar anne
Daha tam yüklememiştim
Kara gözlü esmer prensesim vardı üzerinde
Daha tam sevmemiştim
Aynalardan çalmışlar gözlerimi de
Ya çoğalırsa savaşacağım korsanlar?

Yüzümün yelkenleri delik
Pusulam sapıyor yerli yersiz
Mevsimsiz hasatlar yüküm
Hasatsız mevsimler
Biliyorum gözbebeklerinden düştü zaman
Ne güzel köleydin inci dişli İsabella

Rüyalarımda hep kıyılar vardır ve deniz
Ötelerden bir şeyler gelmelidir
Bir şeylerin gelmesi beklenmelidir
Anlamına bile bakmadığım kaç sözcük var oysa
Anlamak istemediğim kaç cümle kaç gülüş
Bazı yanlarım başlarını dizlerime koyup kıvrılmış gözlerimin içine bakarak

Suskunluğunun baş köşesine iliştir beni
Bu iklimin hüznünden sil
Yüzünü avuçlarıma bırak
Özsuyum
Keder kadar berrak
Kayip bir deniz feneri

Yanlış çalıyorsun kemancı
Ellerin girdap
Hiç nazik değil bu dokunuşun
Sığıntıyım kendime
Göçteyim
Takma hiç bir şeyi peşime