Ölü Kelimeler Şiiri - Murat Halıcı

Meramım var Mika
Ötelerden gelen bir istila
Baykuşun sesindeki kovuk
Sessizlikteki soğuk
Karanlığı bile emen
En çok kendimden korkum
En göremediğim düşmanım
Pis kokulu hesaplar kervanımın yükü
Ölü bebekler düşüyor heybelerden
Ben kendimden
Durmadan kendimden
Sağnak sağnak
Kızgın kumlar üzerinde üşüyorum
Yalın ayak

Meramım var Mika
Kelimeler beynimde
Kanlı neşter
Bir pandomim ustasıymış
Haykırdığını sandığım yüreğim
En çok kendimizi gömmüşüz
Yol ayrımlarında
Kirli bir nehir içimde
Kıyılarına ölü kelimeler vurmuş
Ağır bir yalnızlık kokusu genzimde
Ölü kelimeler fırlatıyor insanlar birbirine