Kıymet bilmezler,
Adamın etini yerler...
İrem bahçeleri senin için derler;
Uçurumun kenarına iterler...
Yalnızlık böyle birşey;
Bir aynaya bak...
Kendini görebiliyor musun?
En hafif halinle çık...
Hafif dokunuşlar...
Neyine yetmez...
Dünya malının...
Peşinden koşmaktan...
Hayatın kıymetini bilemedik...
Hiç kendine sordun mu?
Bir gün...
Bir parkta...
Lazın düzünü...
Baştan söyleyelim...
Türk; Atasının gölgesini unuttumu...
Kendi gölgesinde barınamaz...
Ali - Cengiz oyununda...
Hadi yeni baştan,
Olması gerektiği gibi...
Yavaş, temiz ve düzgün...
İş olsun gibi değil...
Olması gerektiği gibi...
Kimseyi kırmadan, aldatmadan...
Soru sormak…
En alttan en üste çıkarken;
Kibirlenmeden, erdemle…
Olgunluğa erip, pişmektir…
O an soru:
İnsanlığın içinde köle olmak mı?
Gençler teknoloji istilasında...
Meydanlar ekran olmuş...
Eller klavyeler de...
Meydan okuyor dünyalara...
Aşk sosuna bulanmış gençler...
Hiç gelmez dediğin...
Zaman akıp gitmekte...
Kim durdurabilmiş...
Tarihe imza atanların dışında...
Sen kendini görmezsen;
Başkalarının dünyasında...
Kıvrak
Oynak
Eller kollar durmaz.
Gözler ah o gözler durmaz.
İçi dışı farklı
Gözleri hızlı
Seni düşünmek suç mu?
O zaman suçluyum ben...
Kes cezamı...
Ağır olsun...
Yanından hiç ayırma...
Suçumu yaşamak...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!