İnsan geçti bu dünyadan…
Dünya onun için var edildi…
O ise yok etmekle meşgul,
Güzellikleri görmeden gitti…
Oysa göz verilmişti…
Hele yok mu o kokular!
Adalet çöplüklerde...
Ekmek kırıtısı...
Ekonomi emekli maaşlarına...
Tenezzül etmekse...
Öğretmenler itibarlarını...
Gözlerde yitirmişlerse...
Bir yağmur damlası gibi
Düştün gözlerime...
Dudağıma...
Sonra birden içime aktın.
Taki yüreğime...
İşte o zaman yaktın.
Sormadan...
Çat kapı girdin....
Bir an da...
Damdan düşer gibi...
Gözlerimden süzüldün...
En derinden...
Karanlığın içinde anlaşılmamak...
Karabalığın içinde...
Bir kuğu gibi...
Dolaşırken sen...
Duru, sakin, doğal, sade...
Sanki kendini hiç değiştirmemiş...
Düşünmek,
Sabretmek varken;
Bu ne acele…
Hayat akıp gidiyor…
Bu ne duruş,
Bu ne bekleyiştir…
Keramet ararsan,
İlim sana yeter.
Şefaat ararsan,
Kur`an sana yeter.
Her nereye gidersen git.
Kıymet bilmezler,
Adamın etini yerler...
İrem bahçeleri senin için derler;
Uçurumun kenarına iterler...
Yalnızlık böyle birşey;
Bir aynaya bak...
Kendini görebiliyor musun?
En hafif halinle çık...
Hafif dokunuşlar...
Neyine yetmez...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!