Gençler teknoloji istilasında...
Meydanlar ekran olmuş...
Eller klavyeler de...
Meydan okuyor dünyalara...
Aşk sosuna bulanmış gençler...
Gönül sırça bir köşk...
Herkes ona sultan olamaz...
Bir yağmur yağar inceden...
Herkes tutturmuş...
Sarhoşluk sarhoşluk...
Bir içkiden mi ...
Ellerini ver elime...
Gönlümü açtım önüne
Aşta ne gurur kalır ne de onur...
Gözler yalan söylemez...
Aşk zamanı tanımaz...
Gönlünde saklar...
Kapı açık...
Git, git der gibiydi...
Göçmen kuşlar gibi...
İkinci baharına gider gibi...
Tesbih taneleri gibi...
Dağılmışlar,
Ruhunu besleyen...
İk göz...
Seni beklemekte..
Sen ise başkalarının peşinde...
Zaman zaten geçip gitmekte..
Kendi dünyan da..
Bahar;
İsmin kadar nurlusun...
Ben, ikinci baharımı
Senle yaşamak istiyorum...
Senin gözlerinde değil...
Ruhunda kaybolmak istiyorum..
İnsan...
İn; mağara, sığınağın...
San ise ünvan, kudretin...
Oldumu sana insan...
İnsan bunun neresinde?
Günahlar peşinde koşarken;
Doğruları konuşmak...
Biraz ayıp olmuyor mu?
İnsanlar, inançlar, milletler...
Kavimler, alabildiğince...
Adalet önce insanın kendi ile hesaplaşmasından geçer...
Doğru veya yanlışı ayıramıyorsa,
Dostunu düşmanını göremiyorsa,
Helal ve haramı birbirine karıştırıyorsa,
Suçlu ve suçsuzu bilmiyorsa,
Aşk ve sevgi...
Güneş ve ay olabildiler mi?
Tüühh...
Bizde en zor yerden sordum...
Ah önce insan olalım...
İnsan olmak gerek...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!