Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

“Herkes huzur bulduğu yere gitsin” dediler…
Ben sustum.
Çünkü huzur,
herkese aynı kapıyı açmazdı.

Ben de

Bir hakikat vardır;
her kula söylenmez…
Bazı sırlar,
gecenin koynunda saklı bir dua gibidir.

Bilmesi gereken bilir;

Gözlerin geldi aklıma.
Az önce de saçların...
Sadece onlar mı?
Aklıma gelmeyen kalmadı bugün.

Sen ve seni hatırlatan her şeye...

Tarihe Not

İndiragandılar yürür önde,
Caka satar, cukkayı bölüşür.
Dümen döner sessiz gecede,
Vicdan susar, menfaat konuşur.

Bir insanı sevmekle başlar dünya,
bir kedinin başını okşamakla…
Bir köpeğin gözlerine bakıp
“yalnız değilsin” demekle.

Komşunu sev kardeşim,

Hayal varsa gerçek de vardır,
demiştin ya...
Bir çocuğun avuçlarında sakladığı
ekmek sıcaklığı gibi inandım sana.

Çünkü hiçbir şehir

Biraz Huzur

Kendine inanan insan,
yaşadığı ana tutunur;
ne dünün yükünü taşır sırtında,
ne yarının korkusunu büyütür içinde.

Madem ki akşam,
madem ki Kordon'u usul usul serinlik sardı;
madem ki meyhane meskenim,
madem ki ben bu faslın eski bir müdavimiyim.

Kurulsun denize nazır sofralar,

Günahım da benimdir,
sevabım da…
Ne alkış beklerim kullardan
ne de af dilerim onların dan.

Ben ki geceleri kendi içimde

Bir akşamüstü gibi duruyor içim şimdi,
yarısı yağmur
yarısı sigara dumanı.

Sorup duruyorum kendime
bir bardak çayın soğuyan tarafında