Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

​SADECE
​Durur atışları yorgun kalbimin.
Ruhum ölür, bedenim ölür;
Ben ölürüm...
Bir sen kalırsın içimde.

Aradan çok zaman geçer bazen…
Bir yaz eksilir ömründen,
bir kış oturur omuzlarına.
Bir iki insan geçer içinden hayatın,
kimi selam gibi,
kimi kurşun gibi.

Sen çiçek ol sevgilim,
bir mayıs akşamı gibi düş sokaklara…
Kirli kaldırımlara inat
gülüşler bırak insanların avuçlarına.

Bir çocuk sevinsin senden,

Hayatı ölçmek için yanlış cetveller kullanıyoruz çoğu zaman.

Kimin seni aradığıyla, kiminle yürüdüğünle, hangi unvanı taşıdığınla, hangi kapılardan geçtiğinle.

Daldım Gittim Usta..!

Daldım gittim usta...
Gecenin parlament maviliğine.

Bir hakikat vardır;
her kula söylenmez…
Bazı sırlar,
gecenin koynunda saklı bir dua gibidir.

Bahar Gülüm, Hasret’im

Sen benim bahar gülümsün,
bahçeme düşen ilk bahar,
gözlerime değen güneşimsin.

Denize kavuşmak için
bir ırmakta akıyorum sanıyordum…
Sularımda mavi bir umut taşıyordum,
her kıvrımda seni bulur gibi oluyordum.

Meğer yol sandığım şey

Kızım…
Yirmi bir yıl önceydi.
Sen, bu evde dünyaya gözlerini açtın.
Annenin kucağından alıp
Seni ilk kez kollarıma aldığım o an,
Hâlâ dün gibi aklımda.

Huysuzluk, Mutsuzluk, Memnuniyetsizlik

Gül açar bahçende,
“Niye başka renk değil?” der.

Güneş doğar,