Böyle olsun istemezdim kadınım…
Bilirsin,
en çok da suskunluğum yordu beni.
Kalbim vardı bir zamanlar,
senin adını duyunca çarpan,
ellerine değince çocuk gibi ürperen.
İÇİMDEKİ
Ben şair değilim
Attığım zarlar hep gele
İçimde biri var susturamadığım
Acısından bağırıyor ha bire
Heybemde Saklı Müjde
Bir akşamüstü oturup rayların kenarına,
Cebimde kırık bir tütün, gözümde dünya tozu.
Bakarım da uzayıp giden o bitmez yollara;
Bilemem, hangi dönemeçte saklı ömrün en güzel yazı.
Karanlık bir koğuş, geçmişi düşünüyorum bu gece.
Hasretinle belki buruk buruk içim,
etrafı göremiyorum.
Gözlerim yorgun,
yutkunamıyorum seni.
Bu vatanın toprağına sevdalı olan,
Ay yıldızlı bayrağa gönlünü seren,
“Bu devlet benimdir!” diye haykıran
Her yiğit, her yürek kardeşim benim.
Bir türkü gibi yükselir dağlardan sesi,
Rabbim…
Kalbime öyle bir isim yaz ki
Sessizliğinde bile secde olsun.
Ben ona baktığımda
Bir insan değil,
Senin nurundan düşmüş bir emaneti göreyim.
Demiştim sana…
Aransam bulunmaz mıydım
o yasak ülkelerde,
paslı kapıların ardında,
adları haritalardan silinmiş şehirlerde?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!