Kalbim ellerindeydi…
Bir kuş gibi çırpınırdı avuçlarında.
Sen bilmezdin.
Bir insanın yüreği
nasıl sessizce kanar,
nasıl içten içe yanar
bilmezdin…
Sözlerin başka çıktı sonra,
gözlerin başka.
Yüreğinde sakladığın ne varsa
beni paramparça eden
onlarmış meğer.
Hüzünleri bana bıraktın…
Uzun geceleri,
sigara dumanına karışan yalnızlığı,
bir de dinmeyen gönül acısını.
Şimdi çık kalbimden!
Git artık…
Dağ başlarında üşüyen bir türkü gibi
kalma içimde.
Sen benim
en büyük sızım oldun.
Ama sanma ki
ömür boyu taşırım seni.
İnsan en ağır yarasını da
bir gün toprağa gömer.
Seni ben unuturum…
Bir yağmur sonrası
çamura karışan ayak izi gibi siler zaman.
Ve ben
ardından yalnızca şunu derim:
Allah yolunu açık etsin…
Bana kalan acıyı da
ben taşırım.
Kayıt Tarihi : 5.01.2006 22:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




çok güzel anlatmışsınız...
yüreğinize sağlık...
sevgiler efendim :)))
TÜM YORUMLAR (3)