Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Yılkı bir ata benzer nefsim,
Hududu yok, menzili hüsran.
Koştukça kesilir nefesim,
Ruhum esir, bedenim talan.

Gözlerime perde çekilmiş,

Çimen gözlerin ışıldarken pencereden,
yönünü sana çevirir boynu bükük ayçiçekleri.
Soylu bakışlarındaki sıcaklık,
eritir buz dağlarını,
yufkaya çevirir en katı yürekleri.

Zifiri geceden şafağa akıyorum.
İlhamımı haramiler mi çaldı?
Coşkulu şiirler geride kaldı.
Kelimeler düğümlenir boğazıma,
Simsiyah geceden boşluğa bakıyorum.

Ruhumda muhacir kanat sesleri,
Mavi göklerimde dizilir kuşlar.
Sökerler kalbimden kötü hisleri,
Dağılır hicranım, süzülür yaşlar,
Her sabah umudu tazeler kuşlar.

Mıstık Emmi girmiş pozitif moda,
Ne yaparsan yap, hiç üstüne almaz.
Cepte az fıstık olsun, bir de soda,
Dünya kopsa güler, oralı olmaz.

Enflasyon, borsa, dolar neyin nesi?

Sevda yüklü vapurlar terk ettiler limanı,
Yavaş yavaş gözlerden kaybolarak dumanı,
Geçtiler nice şehirleri, mavi ummanı;
Yine iskelede kaldım tek başıma gülüm,
Gel de tutun yaşama, sensiz her anım zulüm.

Kimse silmez akan gözyaşlarını,
Sana yalnız ben yanarım bir tanem.
Ne olur çatma hilal kaşlarını!
Seni yalnız ben anlarım nur tanem.

Herkes kadir kıymet bilir mi sandın?

Hiçbir zaman umudumu kesmedim,
Sineme taş basa basa bekledim.
Kör talihe de sana da küsmedim,
Gözümden yaş döke döke bekledim.

Derdimi dinleyen tek sazım vardı,

Maziden geriye ne kaldı dersen,
Kuğulu şehirler aklına gelsin.
Ruhumu bedenden kim çaldı dersen,
Buğulu nehirler aklına gelsin.

Düşlerin tarumar olmuşsa erken,

Ötelere ruhumuzu uçurmuşuz,
Dünya arenası dar gelir.
Nice dağlar, denizler aşmışız,
Kabımıza sığmayıp taşmışız;
Derede boğulmak ar gelir.