Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Burcu burcu kokan kır çiçeklerim!
Gülüşünüz ömrüme ömür katar,
Sizinle yüreğim çocukça atar.
Gam bırakmayan uğur böceklerim!
Nefes almam için sevginiz yeter,
Gülüşünüz ömrüme ömür katar.

Tuz dahi koktu, hiç bir şeyin tadı kalmadı,
Zorbalık revaçta, mertliğin adı kalmadı,
Haklı-haksızı ayıracak kadı kalmadı;
Ahir zamanda doğurmuşsun beni sen anam,
Çoktan unuttum gülmeyi, sızlıyor her yanım!

Şu, sere serpe tepelere dağılmış;
Kiremit çatılı, ahşap yapılı,
Yolu kıvrımlı, çamur, bakımsız;
Yeşilden gömlek giymiş,üstü dumanlı,
Kaderiyle baş başa kalmış, şu köy var ya;
Şu köy:

İlk göz ağrım, benim için özeldi,
Yıllar sonra gördüm, içim ezildi.

Şu girişte çamurlu bir yol vardı,
Parke oldu, köyü böldü dediler.

Yeniden başlamalı,
Elveda derken düne.
Merhaba demeli,
Doğan yeni güne!
Yeni bir kapıdan girmeli,
Gülümsemeli şehre.

Henüz toydun, düştün sıladan ırak,
Bir yanın Hatay, bir yanın Zonguldak,
Artık hasreti bir kenara bırak!
Bitimsiz sevginden murat alayım,
Tutunduğum en son dalsın Tülay’ım.

Sen metropollerde gezerken,
ben küçük bir köy okulunda,
kara tahtaya alfabe yazdım.
Sen yeminini tutmayıp bozarken,
Ben lojman duvarlarına adını kazıdım.

Gençlik yıllarımın dağ ceylanı, kır çiçeği,
Ele avuca sığmayan,
Köyün en güzel kızı,
Ah Asiye’m, ah!
Çeyrek asır sonra çıktın yine karşıma,
Başladı tekrar,

Fazla şey beklemem, bil ki ay yüzlüm,
Gözlerime bakıp, aşkla gül yeter!
Kesme kelamını benden bal özlüm,
Ruhumu okşayan tatlı dil yeter!

Bitir bu hasreti, özlemi bitir,

Artık geri gelemem,
Toprak yaslı, yol yaslı.
Neşelenip, gülemem,
Yürek yaslı, dil yaslı.

Ruhum sonsuz, kahırda,