Hep söylüyorum.
Yine söylüyorum.
81’liyim.
Eğer 71’liysen,
Emsalimsin sen.
Eğer 91’liysen,
Okul hayatı bitti.
Hayallerle başladım bu yola.
Emtialar için kopan kıyameti gördüm.
Bu kıyameti koparanları da gördüm.
İnsanlık elden gitmiş.
Bir kıyamet kopacaksa bunun için kopsun.
Şimdiler yeni yeni enerji kaynakları aranıyor.
Bazen de yanı başında enerji kaynakları bulunuyor.
Sana bunlar bir telefonla,
Bir mesajla,
Ya da yolda görmeyle,
Geliyor.
Bu kavram 80’lerde,
Yani beraber bizimle,
Girdi sözlüklere.
O zaman para konulu,
Konuşuldu.
Hiç düşünülmedi.
Birkaç tane siyah beyaz fotoğrafım var.
Böyledir geçiş döneminde doğanlar.
Siyah beyaz dünya aslında bir rehberdir.
Alsan eline birkaç kare,
Ya da Facebook’ta uçurur kare kare.
Çelişki başlar onlara bakınca.
Eskiyi anlatıyormuşum.
Eskiyi bırakmalıymışım.
Bunu yapmam için,
Bu zamana dair anlatacak,
Bir güzellik bulmalıyım.
Acaba var mı öyle bir şansım?
Eski denebilecek dönemi,
Belki 80’leri,
Ucundan yakaladım.
Bununla kıyaslama şansı buldum.
O siyah beyaz filmlerle büyüdüm.
“ Of yine mi? “ dedim.
Tarih boyu o meşhur eve girenler makbul oldu.
Kader bu ya o meşhur girenlerce bizler makbul olduk.
Eee biz makbulsek,
Bu ev bizlerden önce sizin evinizse,
Temizlemek size düşer bizce.
Bir gün o eve gelirsek,
Orta okuldan beri,
Favori sevdam vardır.
Dönem dönem depreşir.
Yine o dönemlerden biri,
Herkes kendi nedenini söyledi.
Benimki biraz farklı gibi.
Bir film çektik.
“ Beş sene sürecek. “ demiştik.
Altı sene sürdü.
Hesap edemedik.
Gençlik yılları işte,
Sonunda bir belge verdiler elimize.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!