Bugüne kadar eski kuşakları övdüm.
Onlara özlem duydum.
Şimdi biraz da bizlere bakalım.
Biz sınır mıyız?
Biz çizgi miyiz?
Neyiz?
2017'de,
" Sene 2001,
Sınıf üniversite 1,
Her hafta,
Beklerim günlerden pazar olsa.
Saat gelse akşam 21:00’a,
Hayatta gördüm ki,
Sen bir üniversite bitirirsen,
Sana bir damga vurulur:
Mesala bana askerde dahi:
" Tatvan'a Bilkentli gidecek aga. "
Gibi şeyler söylenir.
Bu toplum benden önce başkaydı.
Bense kalıntılarına şahit olandım.
Şimdi çocuk kafasıyla hatırlayandım.
Hatırlamasaydım.
Rahatsız olmasaydım.
Diğerlerinin arasına karışıp boş yaşantıya,
Bu toplumda gerçek değerler vardı.
Kimisi bizler gibi bunları ucundan yakaladı.
Sokakta,
İş yerlerinde,
Televizyonda,
Türk filmi karşında,
Ben hep demode oldum.
Neden?
Çünkü, meşhur 68, 78 kuşağına hayran oldum.
Evden, çevreden,
Dahası, ben kolilerin, kutuların arasında,
Dolaşırken,
Yüce kuşaklardan bu dizeleri anlamayanlar varmış.
Sorun bu ya:
Yüce kuşaklar bu 71-91’i nasıl yaratmış.
Yaratmış da,
Bizleri bunlar bu devre taşımış.
Taşımışsa,
Çok derslerden geçtim.
Beraber de çok derslerden geçtik.
Hiçbir ders sizin dersiniz kadar kalmadı.
Aklımda,
An be an,
Benim yazan,
Dizeler,
Sizler,
Hayatımın tutanaklarısınız.
Sevimli yönleriniz,
Sevimsiz yönleriniz,
Değişir dönem dönem.
Dizeler gelir yıllardır.
Önce okul şiirleri,
Sonra okulda tanıdım seni.
Seninle,
Dizelerin konusu değişti.
Dizeler sana akar oldu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!