çekmeden hiç dipsiz acı
dolar mı gözlerime kanlı yaşı
bil ki bu derdim kalbimin tacı
tacı atıp da giden bizden midir
ağlar şu kalbim bilmez susmak
nereyedir bu koşman, aciliyetin
bâki mi sandın yalan konağında yerin
ezan ile sela arası kadar iken mihman hâlin
ab-ı hayat içmişçesine giderken ardından arzî emellerin
açtım gözümü baktım, dünyadır
ölümden sızan bir damla, rüyadır
gördüm bir nur çehre, dedim dünya da yaşanır
ana derlermiş adına, cennet ayaklarının altıdır
kaçamadım
yine kapıldım geceye
yüzümde bir düşkün gülümseme
göğsümde bir ceset hissizlik
kalbimin gözleri, kanımı yakmaya hevesli
'türk' ırkının isyan nefesidir ki, kutlu soyumuz 'oğuz'
'beyleri' korku bilmez, yaratılmışların efendisidir 'milleti'
'işit', kaldır tuğunu ulu tanrı katında, bulutlardan 'üstte'
'gök' mavisi sana uçmağın eşiğidir, buduna 'ayrılık' basmasa
'altta' yatan atalardan utanır, üstünde gezdiğin 'yer'
ben; tenhayı gözleyen pencere, karşılarken karanlığı
derzlerimi titreten fırtınadaki cehennem tutsağı
sen; ilahi gün ışığı, gecenin çatlağından dökülen
soğuk betonlarda bir yansıma, cennetten eksilen
ben; her açıldığımda parmakları kesen paslı tel çıkığı
ne meçhul bir sohbet ukbanın semalarında
güllere ve menekşelere bahsetmek
ya kıskanıp da seni solarlarsa
meleklere ve şeytanlara bahsetmek
kıskanıp da beni sorarlarsa
sonu gelmez muharebelerde
kılıcım değil kalkanım bozgun
sonsuzluk emelinde iskender'im ben
leyla'sı bulunmaz seferlerde
bedenim değil ruhum vurgun
sen ki;
henüz doğmuş bir bebekten daha masum
bütün doğmuş olanlardan daha güzel, gözlerime
ama sen, bilmezsin
sen ki;
bir kıvılcım olup düşmüştün anadolu'nun kavga dolu ocağına
tevhid yakıtın,türklük çıran olmuştu,yezidleri yakan bir ateştin sanki
üzerinde uçan pervanelerin bile başı dönmüştü
çakılmışlardı hudutsuz göklerden yerlere
keş dağı'nda birbirine karıştı asil kanın ve arsız karlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!