Gözlerinde mor salkımlı günler vardı, Akşamlar sessizce inerdi kirpiklerine. Bir gülüşün yeterdi dünyayı değiştirmeye, Ben mutluluğu adının geçtiği cümlelerde bilirdim. Sonra zaman geçti… Vazgeçilmiş mutluluklar birikti avuçlarımızda. Ne sen dönebildin eski baharlara, Ne ben unutabildim yarım kalan yolları. Aşk dedikleri, Biraz beklemekmiş meğer, Biraz susmak, Biraz da gidenin ardından Kendi kalbine yetişmeye çalışmak. Acı zemheri bir zehir gibi dolaştı içimde, En sıcak hatıraları bile üşüttü. Bir zamanlar çiçek açan düşler, Kışın ortasında kalmış dallara döndü. Yokluğun ise toprak oldu bana; Nereye varsam altında sen vardın. Bir mezar sessizliği çöktü gecelere, Adını anınca içimde kuşlar değil, Kırılmış kanatlar çırpındı. Şimdi ne zaman mor salkımlar görsem, Bir ömrün en güzel yerinden eksildiğini anlıyorum. Ve biliyorum; Bazı aşklar kavuşmak için değil, İnsanın yüreğinde ömür boyu İnce bir sızı olarak kalmak için yaşanıyor.
Cansu SarıyıldızKayıt Tarihi : 19.11.2026 18:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!