Minelva Şiiri - Mehmet Taştan

Mehmet Taştan
105

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Minelva

Bundan böyle yılların olmaz artık baharı,
Ne yapraklar gül açar, ne mevsim çalar yaza
Kanatları ıslanmış yürek titrer dalında
Dolu vurur, çiğ düşer yokluğunda temmuza
Karanlıkta yeryüzü ısınır mı Minelva?

Bana ne, mevsimlerin geçtiği menzillerden?
Her dem zehir soluyor, sensiz açan çiçekler.
Malulü olmak için çırpındığım nisyanın,
Sahafta her yanını kuşatmış örümcekler;
Böyle ıssız bir dünya yaşanır mı Minelva?

İnce beyaz ellerin işveyle salınırdı,
Yem dökerken, bir dargın, bir barışık kuşlara;
Kırmızı ve siyahın buluştuğu şölende,
Saçların dalga dalga karışırdı rüzgâra;
O şiire yeniden başlanır mı Minelva?

Senle sarnıçta yanan ateş gibiydi zaman;
Tenasüh etmiş gibi yaşardık her asırda.
Gözlerinden mülhem bir soru düştü aklıma:
Işık değdiği suya ilelebet yansır da,
Gölge düştüğü suda ıslanır mı Minelva?

Anladım ki ruhlar da gerilirmiş çarmıha,
Esir bedenlerin de özgür bir gönlü varmış.
Evrenin lisanıyla avuç açsam Allah’a;
Bezmi elestten beri aşina olduğum düş,
Belkıs’ın tahtı ile taşınır mı Minelva?

Ankara / 2009

Mehmet Taştan
Kayıt Tarihi : 26.6.2009 12:04:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Bahattin Tonbul
    Bahattin Tonbul

    çok güzeldi yazan yüreği kutlarım sağlıkla kal

  • Âşık Çağlari Muammer Çalar
    Âşık Çağlari Muammer Çalar

    yüreğinize sağlık çok güzel bir eser okudum usta kaleminiz daim ola saygılar

TÜM YORUMLAR (2)