Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hayâsızlık yayılmış ayıp bir şey kalmamış
Bir kahve ister gibi evlenelim “der” sapık!
Elektrik almamış derken onu almamış
Sırada bekleyen çok başka nane “yer” sapık!

Biri sepetlenince başka biri atanır

Gittiğim yerlerde gezip dolaştım
Beni yollar değil, yıllar eskitti
Nice sıkıntıya derde bulaştım
Beni kullar değil, haller eskitti

Farkına varmadım hayat hızlıydı

İnsan bir şekil alır, yediğinin eseri
Helal yerse saittir, haram yerse eşkıya
Bildiğinin sultanı dediğinin esiri
Doğru derse sadıktır yalan derse eşkıya

Gizlenip arkasında kuyruklu yalanların

Cuma günü güya çıkar konuşur
Kendi söyler kendi dinler onu da
Bu ameli mutat hale dönüşür
Bir şeyler der belli değil konu da!

Ey putperestler!


İman olmayanda vicdan ne gezer
Akıl da mı olmaz ey putperestler!
Sabrı sınananlar sonunda bezer!

Yerde gökte övülensin Ya Muhammed Mustafa
Hem elçisin hem bir kulsun ey Allah’ın resulü
Uyulansın, sevilensin Ya Muhammed Mustafa!
Rehberimiz hem bir yol’sun ey Allah’ın resulü

Lâ ilahe illellah’tır anahtarı cennetin

Bize vatan, özgürlük mevzubahis olunca!
Tek bir millet oluruz ırk da hayrete kalır!
Serdengeçti milletim işi ele alınca
Dünya gıptayla bakar Türk de hayrete kalır!

İhanet edenlerin inlerine girilir

Dedin diyeceğini anlaşıldı meramın
Duyunca eyvah dedim, ne yürekler yanıyor
İlacı yok dünyada delik deşik yaramın
Ezelden yaralıyım, kanadıkça kanıyor

Bu gün virane olan şahaneydi şahane

Bir nefes sonrayı kestiremezsin!
Hiç hayaller kurma fanisin fani
Agah olsan böyle estiremezsin!
Boş konuşup durma fanisin fani

Çalışıp çabala, helalden geçin!

Gelin birlik olalım der her yandaş!
Sağcı, solcu dinli dinsiz fark etmez
Elbet bunu cazip görür vatandaş
Kentli, köylü ünlü ünsüz fark etmez!

Boş laflara karnımız da tok bizim