Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sevgi olan bir yerde ne kavga var ne niza
Seven asla göstermez, zulme baskıya rıza
Dünyada zulüm varsa kalplerdedir arıza
Sevgisizlik zulümdür, derdimize dert katar

Mutluluğun iksiri kalpte mevcut ara bul

İslâm’a inanıp teslim olanlar,
Dolduruşa gelmez dinini bilir
Manevi gıdayı dinden alanlar
Kıblesini bilir yönünü bilir!

Kardeşlik adına sever herkesi

Dili, rengi, ırkı ayrı olsa da
Mü’minler kardeştir İslam’a göre
Farklı coğrafyada uzak kalsa da
Gönülleri birdir, aramaz yöre
Mü’minler kardeştir İslâm’a göre

Müminin hatası olur elbette
Yüzü aktır onun yalan söylemez!
Mizah eder söyler güler elbette
Sözü haktır onun yalan söylemez!

Çetrefilli gizli bir niyet gütmez

Şikayetçi herkes aynı şeylerden
Yüreğine sanki ayna tutuyor!
Mızmızı çok çam deviren beylerden
Ara sıra benim tepem atıyor!

Mana bilmez imge bilmez söz bilmez

Bir zamanlar bizler nasıl millettik
Ne oldu bizlere, bilen söylesin
Dünya ya hakimdik güçlü devlettik
Ne oldu bizlere bilen söylesin

Maddi yönden bundan daha fakirdik

Onu da aldılar, din kalmadı din!
Kafasına göre yoranı gördük!
Böyle zarar vermez ne şeytan ne cin
Birbirini vurup kıranı gördük!

Dini kavramların içini oyup

Fert ve toplum olarak çok şeyleri yitirdik!
Ruhsuz, hayattan bıkmış, şaşkın hallere düştük!
Aile darmadağın, komşuluğu bitirdik!
Umursayan da yok ki pişkin hallere düştük!

Mahalle, köy ve bölge dönmüş cezaevine

Anlatayım köyün eski halini
Öğrenesin niçin göçtük evladım
Bir memleket bilmiyorduk dilini

Evladım var diye güvenme sakın
Öküz gibi bakar, halini sormaz!
Uzakta dursa da, olsa da yakın!
İş verirsin diye, diyalog kurmaz!

Diyelim ki gençtir, cahildir toydur