Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gülü değil gördüğümüz dikense
Boş şeylere kafa yorduk sayılır...
Güncel konu şimdi sorun kökense
Dağları boş yere vurduk sayılır...

Düdük öttü ancak bitmedi oyun

Gördüm!

Milletin başına örülür çorap
Yürüyen ayaklı yalanı gördüm
Kafalar karışık, gönüller harap
İçmeden kafayı bulanı gördüm!

Ateşe tapanlar zulüm estirir
Yakıp yıkıyorlar, gör ey kör dünya!
Kimini yaktırır kimi kestirir
Kurşun sıkıyorlar, gör ey kör dünya!

Katliam olurken kör dünya nerde?

Büyük bir yalancıdır kim derse aşk’a yalan
Bir gün aşka düşersen gör ne eder o yalan!
Yıldırım gibi çarpan, savurup yere çalan
Yok bunda yalan dolan gör ne eder o yalan!

Bulduğu yere konar aşkın gözü kör imiş

Çiği salar dağ utanmaz!
Göründüğü gibi değil!
Diken dolu dal budanmaz
Barındığı gibi değil!

Kalpler katı sanki kaya

Viran dağlarında harabe olup
Cananından ayrı yaşıyor gönül
Kaptırıp kendini serabe dalıp
Daha öteleri aşıyor gönül

Bulutları yorgan edip bürünür

Ayrılıktır gönlü kasıp kavuran
Ölüm ağır basar mizan arama!
Şartlardır insanı ele savuran
Baharı kış olur hazan arama!

İlk çağrı insana gelir kabirden

Hududu aşanın işi bozuktur
Ya kurda ya kuşa yem olabilir
Nefsine uyanın başı çözüktür
Çarpar bir kayaya zem olabilir

Geçirir sokakta kışı ayazı

Muhabbet bağında söz sözü açar
Yarenler sohbete daldığı zaman
Müteveccih yüzler gülücük saçar
Erenler sırayı aldığı zaman!

Biri konuşurken dinler gerisi

Bu Kaçkın!

Derin uykudadır asla uyanmaz!
Bakar sanırsınız kördür bu kaçkın!
Şuursuz saldırır, arsız, utanmaz
Haya yok bu yüzden hürdür bu kaçkın!