Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dünyada tek başına şu güvensiz alemde
Nice musibet çattım dertlerden sakındıkça
Bakmazlar göz yaşına kıvransan da elemde
Dertlerime dert kattım fertlerden yakındıkça

Bir belaya düşersen dostluğu sürdürmezler

Ülkemizin insanında coşku yok
Ulusumuz yalanlardan mustarip!
Durum vahim bu konuda kuşku yok
Hainlerden, yılanlardan mustarip!

Eskiden şantaj vardı artık para etmiyor
Bu yöntem iflas etmiş ne ar kalmış ne hayâ
Ses kaydı videolar naklen yayın yetmiyor
Kimse tiksinmemekte alışmış duya duya

Telaş, korku, endişe, tehlikelerle dolu
Bir zaman dilimini yaşıyoruz gerçekten!
Uyanacağı yerde çoğu nefsinin kulu
Üstelik bu duruma şaşıyoruz gerçekten!

Dedikodu, yalan, faiz
Hepsi normal hepsi caiz
Hala nasıl ayaktayız
Düşerdik taş olsak şayet

Sağda solda “tiwit” atan soysuzlar
Bu milleti tanımadan ürüyor!
Şerefsizler, ahlaksızlar, huysuzlar
Ürüyorken bile kervan yürüyor!

İnsan olan işkembeden atar mı?

Namaz kıldırmadı laiklik demiş
Havlayıp halt etmiş namert pespaye!
Bakın şu vicdansız ne nane yemiş
Ne kuduruk itmiş namert pespaye!

Herkes kendi çıkarının derdinde
Paraya kul olanlar çok ne yazık!
Niyeti bu, namerdin de merdin de
Ciddiyet yok yalanlar çok ne yazık!

Gönlümün tenha, kafam dolu efkâr karmakarışık
Biri bana der gibidir bilmeceyi çöz gibi
Canım ruhum birbiriyle, ne küskün ne barışık
Yandığımı sanıyorum, tenim soğuk buz gibi

Şimşek gibi gelip geçer günde ki bu hâl nedir?

Ne milli ne manevi duyguya sahip değil
Münevver edasıyla gezer hamiyetsizler!
Kaba saba, umarsız saygıya sahip değil
Camiayı incitip üzer hamiyetsizler!