Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İnsanlar eşittir fıtrat gereği
Aynı canı aynı ruhu taşıyor
Lâkin birbirine uymaz ereği
Kimi sönük kimi yanıp ışıyor

Fitnenin çoğu sözde hocalardan geliyor!
Mikrofonu bulmasın çatarlar hiç korkmadan!
İşleri yokmuş gibi birbirini eliyor
Meşhur olma adına satarlar hiç korkmadan!

Allâme kesiliyor, kıyamet alâmeti!

Sağında sollunda kollayanın var
Ona göre davran sonunu düşün
Ne kadar da koşsan sollayanın var
Arkanda biri var önünü düşün

Her adım her nefes bitmekte iken

Çeşitli kesimler el ele verip
Bizi parçalayıp bölmek istiyor
Satılmış hainler ipleri gerip

Düzelir!

Ülkede ki yadırganan durumlar
Fakir değil, zengin doysa düzelir!
Gerçek şu ki Ermeniler, Urumlar
Müslümanlar hakka uysa düzelir!

Düzenbazın çoktur nazı ortama uyum sağlar
Güldüğünü göremedim gülse de rol icabı!
Canlı canlı yolar kazı ayaklarını bağlar
Saldığını göremedim salsa da rol icabı!

Kanmam artık tatlı dile ezberlemiş bir kaç söz

Ecdat bizi görse!

O kadar çok olmuş kötü insanlar
Gün geçtikçe özleniyor insanlık!
Ecdat bizi görse başka cins anlar
Devir bozuk, sızlanıyor insanlık!

Dosta zeytin dalı!

Sabırla, azimle her şey hallolur
Merak bir insanı yer yavaş, yavaş!
Kimi şaklabandır kimi lâl-olur
Kimi sen ben gibi der yavaş, yavaş!

Dolara indeksli hiciv!

İçimizde hayli kanı bozuk var
Vatana millete bayrağa çatar
Şaklaban, dalkavuk nice ezik var
Bizi kötüleyip gavuru tutar!

Dostum memleketten bir haber salmış

Dostum memleketten bir haber salmış
Odunu kömürü yok diye yazdı
Kışa başlamadan ayazda kalmış
Daha ihtiyacı çok diye yazdı