Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İnsanı insan yapan, çok incecik bir zardır
Ar perdesidir bu zar, birçok insanda vardır
Haya, edep, utanma, genel anlamda ardır
İnsanı hayvanlardan ayıran ince hicap

Kim ne derse desin senden maada
Bildiğinden cayma pişman olursun!
Dönüp dolaşırsın dar bir sahada
El sözüne uyma pişman olursun!

Tarcın almak istedim bir dükkana girmiştim
En güzel bir şekilde önce selam vermiştim

Beklediği av bendim artık yakalamıştı

Yalakalık bir yaşam biçimine dönüştü
Bu dünyanın çivisi çıktı uyanın artık!
Bilenler suspus olup bilmeyenler konuştu
Toplum bundan mustarip bıktı uyanın artık!

Saflar sıkı olunca şeytan girmez araya
Düşmanlar bunu bilip planlar kuruyorlar
Bir yere girecekse fitne sokar oraya
Onların sayesinde araya giriyorlar

Nefret tohumlarını ekmeye çalışırlar

Uyarıcılara uyarı!

Uyaracağım diye uğraşma deli gibi
Niyeti uyanmaksa seni duyar elbette
Görevin ses etmektir saatin zili gibi
Ses tonun aynı olsun sese uyar elbette

RTÜRK varsa bunu okusun!

Ahlak elden gidiyor dedik duyan olmadı
Karınca kararınca uyarmaya çalıştık!
Gaflet o kadar derin duyup ayan olmadı
Her türlü gayri meşru ilişkiye alıştık!

Uykum gelmiyor!

Geceler uzun mu, saat mı durdu
Kıvranıp dönerim uykum gelmiyor!
Felek beni daldan dala savurdu
Çıkarım inerim uykum gelmiyor!

İnsanlığa zerre yararı olmaz
Fitneci, fesatçı, azgın olanlar!
Kimsenin gözünde itibar bulmaz
Gıdası, katığı bozgun olanlar!

Uzak dur!

Münakaşa etme cahil insanla!
Zaten anlamıyor deyip verişme!
Güle güle söyle tatlı lisanla
Mecbur kalmadıkça fazla görüşme!