Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İyiliği başa kakmak!

Çarşıya gitmiş idi bir gün adamın biri
Hava bulutlu idi dolaştı birkaç yeri

Derken yağmur başladı şemsiyesi de yoktu

İyiliği başa kakmak!

Çarşıya gitmiş idi bir gün adamın biri
Hava bulutlu idi dolaştı birkaç yeri

Derken yağmur başladı şemsiyesi de yoktu

Dünyevî imkânların bazısından geçmekle
Uhrevî nimetlere döndürmektir iyilik!
Zaten geriye kalır her şey ölüp göçmekle
Bir kısmını kargoyla göndermektir iyilik

Ahirete inanıp Hakkıyla Hakka tapan

İnsanı insan kılan hasletlerden biridir
Huzur ve mutluluğa ulaştırır iyilik!
Allah’ın sevdiği kul, kötülükten beridir
Cennet bahçelerinde dolaştırır iyilik

İyilik, var oluşun en temel gayesidir

Şehit yakınlarına hakaret eden ahmak
Hiç koyar mı bu millet seni adam yerine
Gebermiş teröristin evine giden ahmak
Alçaksın biliyorduk battın daha derine

Kâbustan kurtuluşun uyanmaktır çaresi
Bunu idrak edersek biter, Vallahi biter!
Ölünceye kadar mı uyumanın süresi?
Ayalım uyanalım yeter, Vallahi yeter!

Kâbus gibi görünen aslında bir gerçektir

Kaçak hainlere “O kadar! ”

Avrupa’nın gayri-meşru piçleri
Şanslarını zorlamasın o kadar!
Kaçıyorlar tutuşunca kıçları
Dönüp dönüp hırlamasın o kadar!

Kaç mevsim geldi geçti

Dalgaların kumsalı öptüğü o sahilde
Kaç mevsim geldi geçti ayak izin kaldı mı?
Şikayetin sürekli hem dışta hem dahilde
Unutmak imkansız mı, hala sızın kaldı mı?

“Kadere iman etmek, tevhidin nizamıdır”
İnkâr edilmeyecek bir hakikattir kader
Aklın erişmediği imanın gizemidir
Allah’a inananlar buna da iman eder!

İslâm’da bu mesele son derece hassastır

Dini Mübin-i İslâm bir yaşama tarzıdır
İsmi ile müsemma, barışa zemin olur
Kelime-i şehadet önemli ilk farzıdır
Bunu telaffuz eden sureta mümin olur