Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bir tek inek beş çocuklu aile
Sütten kesilince aç kalıyorduk
“Vita” yağı sabah yerdik çay ile
Mısır ekmeğinden güç alıyorduk

Ne giyeyim diye kafa yorardık

Çaykara’nın gönlümde mümtâz bir yeri vardır!
Dününü özlüyorken, günü başka Çaykara’m!
Doğası cennet mekân insanı cefakârdır
Dününü düşünürken, ünü başka Çaykara’m!

Bir zamanlar ülkenin ilimde belleğiydin

Dağları kayaları sağlam tutar ilçeyi
Rengarenk ormanları ferahtır Çaykara’nın
Kumları, çakılları kıskandırır külçeyi
Bunun bariz delili Şerah’tır Çaykara’nın

Güzelim tabiatı feda ettik paraya!

Diyelim konuşalım
Sözümüz belli olsun
Biraz da atışalım
Özümüz belli olsun! .....Mikdadi

El sallayalım düne

Çayla alakalı
Atışma

Sabah kalktığımızda çayla başlarız güne
Bu sadece bize has sanki bin yıllık töre
Genç, ihtiyar kız, kızan bakmaz makama, üne

Delilsiz ve mesnetsiz,
Sünetsiz ve mezhepsiz,
Ahlaksız ve edepsiz.
Hocacıklar türemiş!

Kadere inanmayan

Dem bu demdir iç bakalım şerbet-i ecelini
İç bakalım bitir tüket takat-ı mecalini
Şerbet-i takat-ı sunan Allah'a aç elini
Ecelini mecalini aç elini sor kurtul!

Kısa ömür fani dünya ebedi kalamazsın

Sağcılar sağmış
Sağmalı bulmuş
Kelepir yağmış
Çukurlar dolmuş

Uzanmış eller

a - Dedikodu!

Gıybetçi bile, bile kul hakkına giriyor!
Yamyam’lara ikizdir, daha büyük hatası!
Bu söz Hak kelamıdır Allah örnek veriyor!
Gafillere sakızdır ölü eti yutası!

Dedi Mikdadi

Atadan kalma,
Kulaktan dolma
Medyadan çalma
İlim, ilim mi?