Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

M i a d ı dolmuş b i r ü r ü n e d ö n ü p
“Bir varmış, bir yokmuş” oluyorum ben!
Bir yandan donarak b i r yanıp s ö n ü p
Ömrü nefes, nefes s o l u y o r u m ben

Nedir ki bu cevher tükenip bitmez?
Var oldukça döner dünyanın çarkı
Aslında bu cevher beş para etmez
Gür oldukça döner dünyanın çarkı

Sömürüye uğrar zevkler sefalar

Olur, olmaz sözlerle diliyle zehir kusar!
İzzeti, itibarı hiçe sayar bu mahluk!
Haksızlık karşısında bir iblis gibi susar!
Gibisi belki fazla ona uyar bu mahluk!

Su-i zanla kirletir fikrini yüreğini

Biliyorum demek, bilmemektendir!
Alim'de zalim'de! heceler aynı!
O ali makama gelmemektendir
İlim'de filim'de heceler aynı!
.....................Heyhat öne çıkan cüceler aynı!

Bilmez!

Canı sıkıldıkça, günah işliyor!
Ruhuna verdiği ziyanı bilmez
Televizyon ile güne başlıyor!
Fitneyi, fesadı yayanı bilmez!

Gece yarısında sular kararıp
Yalnız kaldığında beni hatırla!
Kulağın çınlayıp yüzün sararıp
Gözün dolduğunda beni hatırla!

Küllerde saklanır tutuşacak kor

Ne partizan ne bir yere üyeyim
Bir göçmenim, yurt dışında yaşarım
Neye “evet”, neye “hayır” diyeyim?
Bir seçmenim, demezseniz şaşarım!

Makam-mevki, şan-şöhrete gözüm yok

Kömür yüreğimi ateşe verip
Yelde savur beni, kül ben olayım
Bir mecnun misali yollara serip
Çölde kavur beni del’ ben olayım

Gözümün içine bakmazsan eğer

Besmelenin hikmeti!

Besmele çekmeden hiçbir şey yeme
Rahim ol, kerim ol fedan hoş olsun
Bencilliği bırak hep bana deme
Başkasını düşün nidan hoş olsun!

Beş Rükün

İnsan oğlu bildiği alanda söz söylesin
Haddini aşmamalı yanlışa gitmemeli
İşinin ehli olup işi doğru eylesin!
Diğerinin hakkına tecavüz etmemeli