Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Örtüşmez münafığın zahiriyle batını
Sahtekar, riyakardır bakışı manidardır
Böylece kazanırlar tamunun alt katını
Onlara özel nardır yakışı manidardır

Çıkar büyük olunca ezeli rakip kalmaz
Hepsi Çatıya çıkar Leşi yalar et diye!
Takiye mubah olur bundan zıt ekip olmaz
Yalnız hataya bakar aşı sular kıt diye!

Az mı asıp kestiniz, unutur muyuz dünü?

İlmi yok irfanı yok!

Hakarette mahirdir yalın kalem dolaşır
İlmi yok irfanı yok boşa kafa yordurur
Kendince bir yol tutup uyarmaya çalışır
Batılı savunurken gerçeklere kör durur

Kurtuluş reçeteniz neyse onu getirin
Hamasi nutuklara iltifat eden olmaz!
Açık seçik söyleyin pot kırmayı bitirin
Kekeme tutuklara iltifat eden olmaz!

İman sahibi

İnanmış insanların hoş olur bakışları
Feraset gözlüğünü takar imanı sahibi
Müşahede ettikçe İlahî nakışları
Teslim olup ibretle bakar imanı sahibi

Gönlü saygı ve sevgi, içtenlikle direnen
Kişi olup yazarsan girişin canlı olur
Mütevazı bir tavır, kasılmaktan yerinen
Huşu dolup yazarsan görüşün şanlı olur

İlham diye bekleme aleme evrene bak

İlham gelmeyince!

Gönlümden geçeni, kaleme alıp
Mısraları sıra, sıra yazarım
İlham gelmeyince efkara dalıp
Kafiyeyi kura kura yazarım

İlim öğren!

İlim öğren, ahlâk sahibi ol ki
Dinine yurduna sahip çıkasın
Vatan millet bayrak aşkıyla dol ki
Hainlerin oyununu yıkasın!

Bu yaştan sonra olmaz diyenler yanılmıştır
Ta beşikten mezara bu işin yaşı yoktur
Çok batıl bir düşünce şüpheye kanılmıştır
Oyalayıp duruyor şeytanın işi yoktur!

Benden hiç bir şey olmaz, inancı yanlış inanç

"İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar"
Apaçık ayan beyan, Uyan ey gafil uyan!
Bir gün ya da daha az kaldıkların sanırlar
Öyle sanır gün sayan, uyan ey gafil uyan!

Dünya zindân gibidir Müslümân’a karanlık!