Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hani derler ki “Ateş düştüğü yeri yakar! ”
Bunun mantığı varsa taşlar için geçerli
Etrafında duranlar ya ısınır, ya bakar!
Akıl sahibi değil keşler için geçerli
Böyle bir atasözü hem handikap hem sakar!
Hani derler ki “Ateş düştüğü yeri yakar! ”

İstidadına göre insanlar b a ğ kurarlar
Menfaat mihverinde, karınca kaderince
İstismar edilecek bir avanak ararlar!
Tepesine çökerler bir menfaat görünce

Şahsî çıkar uğruna görünüşte severler

Paraya tapanların sahtekarlığı bitmez
Dini, imanı para, yok da insaniyeti!
Sürekli gözü açtır dünyayı yese yetmez
Çıkarını düşünür olmaz hakkaniyeti!

Vicdanını köreltir isyana dalan kişi
Kalbini temiz görüp savunur tuhaf, tuhaf!
Hak hukuk tanımadan aşırıp çalan kişi
Yolumu buldum diye övünür tuhaf, tuhaf!

Ahiret inancı kıt yaptığını kâr sayar!

İş yapacak kişi!

İş yapacak kişi yolunu bulur
Harekete geçer işten sakınmaz!
Tembel olanların özrü bol olur
Akıl vermekten de asla çekinmez!

İt der geçerim!

Ha inde ki hain, ha meclisteki!
Kimliğini sormam it der geçerim!
Ha serbest dolaşan ha hapisteki
Ona kafa yormam it der geçerim!

İtin özgürlüğü mahdut olmalı
Tümüyle başıboş kalırsa dalar
Ne ip gerilmeli ne de salmalı
O takdirde dönüp elini yalar!

İt-haf

Vız geldi tırıs gitti verdiğiniz zararlar
Sizi sersem etmiştir yediğiniz kötekler
Altüst olup bozuldu aldığınız kararlar
Kafayı sıyırdınız tutuşunca etekler

İtikaf sünnettir, fitne haramdır
Softanın sözüne kanma be gafil!
Bu dönem cehalet büyük dramdır
Sahtekarı hoca sanma be gafil!

İğrapta mahallim olmayabilir
Gurbetin gönüllü ozanı bendim
Sözlerim hedefi bulmayabilir
Lafı güzafların yazanı bendim