Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kadına el kaldıran adam değildir adam!
İnsanî hiçbir değer o mahlukta bulunmaz!
İmha edilsin derdim çare olsaydı idam!
Dejenere olmuşuz, nasıl tedbir alınmaz? !

Şiddete başvuranlar hem aciz hem ürkektir!

Selâmı selameti yayarak yaşamalı!
Barışta refah olur, kavgada huzur olmaz!
Memleket altımızdan kayıyor aşamalı
İnsan geleceğine bu kadar muzır olmaz!

Söylendi, anlayan yok, “dün dündü” kaldı dünde,

Her zorlukta çıkış var

Her zorlukta çıkış var, hiç bir şeyi zor görme
Fazla şikayet edip kendni ele verme
Güçünün yetmediği işin altına girme
Ağır yükler ipine, ipine zarar eder

Açlık yok, kıtlık yok, şükür ki yok da
Gurbetçinin hali karman çormandır
Manevi eksikler haddinden çok da
Gam, keder hüzünler harman harmandır

Gurbet elde………Vezn-i aher

Gurbet elde hasret çektim yıllarca yandı sine
Hasret çektim sabrederken eridim günden güne
Yıllarca eridim lakin, güç buldum hep aksine
Yandı sine günden güne hep aksine var oldum!

Gözlerim nemlenir yok olur ferah
Memleket aklıma vurduğu zaman
Derin nefes alıp çekerim bir ah
Neredeyse kalbim durduğu zaman

Gurbeti gönlünde yaşayan bilir

Gurbetin içinde gurbet var!

Gurbetin içinde öyle bir gurbet
Surdur ki aşılmaz, asla aşılmaz!
Her şeyin bitmişken gel de sen harp et
Zordur ki şaşılmaz, buna şaşılmaz!

Güvenilmez bu dünya uymaz yaptığın plan
Her şeyi göreceli ya düştür ya da yalan
Elinle beslediğin her gün yanında olan
---Yuvadan uçup gider büyüyünce, yaramaz

Güvendiklerine güvenme!

Sırtım pek, çevrem geniş deyip sakın övünme
Zora düştüğün vakit bütün dostluklar biter!
Kendi yağınla kavrul dostlarına güvenme
Bir gün dara düşersen herkes yanından yiter!

Gurbette ben yıllar yılı kaldım da ne sağladım
Yıllar yılı hasret ile söyledim ve çağladım
Kaldım da söyledim durdum ağladım hep ağladım
Ne sağladım ve çağladım hep ağladım gülmedim

Hiç istemem heves de yok pulunu parasını