Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Vefa denen hasletten nasibini almayan
Tükürdüğünü yalar sözüne güvenilmez
Her türlü renge girer özde adam olmayan
Boş hayallerle dolar özüne güvenilmez!

Makamı, imkânları elinden alınınca!

Nezafet imandandır, abdestimi alarak
Allah'ın divanına durdum, Allah-u ekber
Samimi niyet ile dini bütün olarak
Kabe’yi tam karşımda gördüm, Allah-u ekber

Her şeyin bir gayesi, hikmeti var şüphesiz
Kâinatta boşuna var olan hiçbir şey yok
Elbette duymazsınız bundan asla şüphe siz
Düzensiz lalettayin kurulan hiçbir şey yok!
,
İman ile müşerref olmak en büyük nimet

Falan kişi havadan da kuş kapsa
İnkarcıyız “biz” dediler nankörler
Rekor kırsa dünya kadar iş yapsa
Görmez bizim “göz” dediler nankörler

Her gün aynı saat uyanıyorum
Ya Allah, Bismillah deyip kalkarım
Birazcık duvara dayanıyorum
Temiz elbiseler giyip kalkarım

Neden böyle?

Cumartesi, Pazarı ne diye tatil ettik!
Cuma diye derdimiz yok muydu, neden böyle?
Ne kiliseye gittik, ne de havraya gittik?
Ülkede gayri-müslim çok muydu neden böyle?

Bilir gibi her konu her yazıya
Balıklama atlayana ne denir
Şu işe bak gemi almış azıya
Mısır gibi patlayana ne denir

Neden Varım?

Asıl zor soru şu ki; dünyada neden varım?
Acaba şu âleme var mıdır bir yararım?
Kendime ara sıra bu suali sorarım!
Sonra Kur’anı açtım “Yarattım” buyuruyor

Ne diye yürüyor?

Neşenin, sevincin arifesinde
Gezi zekalılar tuzak kuruyor
Akıl yok mantık yok tarifesinde
İçi boş bir sözcük öne sürüyor!

Öyle bir hafakan gönlümü sardı
Ömrümü bitirdim ah fani dünya!
Sezgilerim bunun farkına vardı
Gençliği yitirdim ah fani dünya!