Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bazısı ve biz

Bazısı, düşünür, bazısı cahil
Kimisi vahşidir, kimisi ehil.
Her yerde bulursun bunlardan dolu
Şehirde sokakta dopdolu sahil...

Konuştukça sözlerim belki eksik kalacak
Söyleyeceğim yerde susmak belki kâr olur
Kelimeler yetersiz heceler kaybolacak
Gönlüme mi danışsam o bilir kim yâr olur

Dilim sustukça elim kalem ile sesliyor

Memleket özlemiyle yüreğimiz kanıyor
Böyle muzmin dertleri size dilemiyoruz
Sılada kalanımız bizi mutlu sanıyor!
Keşke öyle olsaydı huzur bulamıyoruz!

İşlerin sarpa sarar ne etsen de olmuyor

Eğer paranız varsa
Buyurunuz Marsa!
Şimdididen satılıyor
arsa arsa

Her tarafa birer füze attılar

Yaş bendini aşıyor dönüşü yok gidişin
Ölmeliyiz artık biz çıkmaz bir sokaktayız
Farkında değil miyiz mutlak olan bitişin
Bilmeliyiz artık biz şimdilik ayaktayız

Umudumuz olsa da akibet budur elbet

Uçup durma deli gönlüm düşersin
Kanatlandın yorulursan karışmam!
Öyle doludizgin koşma şişersin
Nefes yetmez daralırsan karışmam!

Efkarlanıp yükseklere çıkarsın

...........
Güdüyordu köyün koyunlarını
Her sabah koyuna giderdi çoban
Sayalım marifet oyunlarını
Daha neler neler ederdi çoban

Almanyaya geleli henüz altı ay olmuş
Kimliğini gösterip gidip ehliyet almış

Yapacağı iş belli, yeni şoför olarak
Tatile hazırlanır bir volkswagen alarak

Yeşillikler kalmayınca
Sel bendini yıkar gider
Bülbül gülü bulmayınca
Garip garip bakar gider
Yüreğimi yakar gider

Anlamadım acep doğru mu duydum
Yutkuna yutkuna gel dedin bana
Ruhumda, sinemde ağrımı duydum
Senden başka herkes el dedin bana

Dedin ki durmadan kendini anlat