Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Buradan memlekete selam sevgi salarım
Ozanım sazı bilmem ne kemence çalarım
Gurbette tek başıma hayallere dalarım
Nerededir dostlarım deyip kafa yorarım

Yazarım mesajımı alanlar anlar beni

Bir gün Resüli Ekrem Cebraile hitaben
Döner misin dünya ya buradan göçünce ben?
-Evet Ya Resülellah ona söyler cevaben
'Senden sonra on defa inip te çıkacağım.

Birinci inişimde bereket kaldırılır

Ev doktoru olacakmış herkeste
Sigortamı attırmayın uşaklar
Bir hikmet mi acep ne var bu seste?
Battık daha battırmayın uşaklar

Zaten saysan bir kaç tahta kalmıştır

Başımın üstünde sisti
Pencere ve tavan isti
Oy ne pisti, oy ne pisti
Ferim sönmüş, benzim solmuş
İçim dışım katran dolmuş

Aciz bir kulum!

Seyrana çıkaydım dünya dışına
Yedinci semaya varıp da dönsem!
Büyük meleklerle olsam aşina
Hakkın divanına durup da dönsem!

Kalp, gönül mahsulü şiir emektir
Ona buna çatmak şiirden değil
Doğruyu güzeli yapmak demektir
Toz dumana katmak şiirden değil

Ozan candan verir verdiklerini

Yaşlarım akar gözümden
Sakın kızmayın sözümden
Dertler okunur yüzümden
Nasıl dertli olmıyayım

Eşkıyalar indi şehre

Doksan dokuz yüz mü dersin
Sil yeniden başlayalım
Sen bunlara az mı dersin
Gel yeniden başlayalım

Töhmet ile etme hucüm

Takdir-i ilahi tecelli eder


Ömür sona erer değişmez kader
O halde gerekmez ne gam ne keder
Takdir-i ilahi tecelli eder

Taş yerine ulaştı
Fener çıkıp dolaştı
Ne işlere bulaştı
Ampulü çatlak imiş

Hırsızların hüneri