Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yeter arttuk diye diye yorulduk
Ne duyan var ne uyan var uşağum
Bu vatanda vatan içun vurulduk
Maşa olup can kıyan var uşağum

Kimi dağa çıkmış tuttu meşeyi

Aldanıp dünyanın şatafatına
Bekayı unutma pişman olursun!
Kapılıp cazibe iltifatına
Vaka’yı unutma pişman olursun!

Ettiklerin hepsi kayıt oluyor

Sağlam bir ittihat ile
Güzeli nasıhat ile
Uysal bir tabiat ile
Bir olalım, toplanalım

Bir araya gelinerek

Yeşil torba elinde tilki köşe başında
Bir paket cigaraya tombala çektiriyor
Saç sakalı ağarmış belki yetmiş yaşında
Dersinki bu muhterem hikmetler döktürüyor

O yolda saç ağarttı alışmıştır harâma,

Bu milleti sömürerek
Yolanlara tüh deyin tüh
Yamyam gibi kemirerek
Dalanlara tüh deyin tüh!
O da yetmez, yuh deyin yuh

Ben vatan delisiyim

Hayat nehir misali su akar, kalır çakıl
Elinden ne gelir ki kapılmışsan selinde
Sürüklenip gidersin ele olursun nakil!
Gözlerin şaşıp kalır tutuk olur dilin de!

Sıhhat büyük bir nîmettir
Gayret hayra azimettir
El emeği ganimettir
Helal lokma alınteri

İş nimetin esâsıdır

Ah dedim ah derim ölünceye dek
Bırakıp da gitme gelinceye dek
Beni benliğimle bilinceye dek
Çizip de silersen ona yanarım

Beyinden vuruldum düştüm bayıldım

Kim dönüpte bakar koca karıya
Açık imiş kapalıymış bize ne
Eşin kapalı da evlatları ya?
Açık ya kapalı o da bize ne

Kapanmak isterse biri turbanı

Ne yöne yürüyoruz?

Yolumuz hedefimiz elimizle çizilir
Ne gibi bir istikbal bekliyoruz acaba?
Geleceğin piyesi halimizle yazılır
Zamana nasıl bir rol yüklüyoruz acaba?