Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kalp, gönül mahsulü şiir emektir
Ona buna çatmak şiirden değil
Doğruyu güzeli yapmak demektir
Toz dumana katmak şiirden değil

Ozan candan verir verdiklerini

Doksan dokuz yüz mü dersin
Sil yeniden başlayalım
Sen bunlara az mı dersin
Gel yeniden başlayalım

Töhmet ile etme hucüm

Aciz bir kulum!

Seyrana çıkaydım dünya dışına
Yedinci semaya varıp da dönsem!
Büyük meleklerle olsam aşina
Hakkın divanına durup da dönsem!

Taş yerine ulaştı
Fener çıkıp dolaştı
Ne işlere bulaştı
Ampulü çatlak imiş

Hırsızların hüneri

Takdir-i ilahi tecelli eder


Ömür sona erer değişmez kader
O halde gerekmez ne gam ne keder
Takdir-i ilahi tecelli eder

Ben vatan delisiyim

Hayat nehir misali su akar, kalır çakıl
Elinden ne gelir ki kapılmışsan selinde
Sürüklenip gidersin ele olursun nakil!
Gözlerin şaşıp kalır tutuk olur dilin de!

Sıhhat büyük bir nîmettir
Gayret hayra azimettir
El emeği ganimettir
Helal lokma alınteri

İş nimetin esâsıdır

Ah dedim ah derim ölünceye dek
Bırakıp da gitme gelinceye dek
Beni benliğimle bilinceye dek
Çizip de silersen ona yanarım

Beyinden vuruldum düştüm bayıldım

Ne yöne yürüyoruz?

Yolumuz hedefimiz elimizle çizilir
Ne gibi bir istikbal bekliyoruz acaba?
Geleceğin piyesi halimizle yazılır
Zamana nasıl bir rol yüklüyoruz acaba?

Kim dönüpte bakar koca karıya
Açık imiş kapalıymış bize ne
Eşin kapalı da evlatları ya?
Açık ya kapalı o da bize ne

Kapanmak isterse biri turbanı